9 ตุลาคม 2549 20:39 น.
โพลารีส
21 ตุลาเวียนมาบรรจบ
เธอก็ครบยี่สิบสี่ปีแล้วหนอ
แต่ปีนี้เธอไม่ต้องเฝ้ารอ
เพราะฉันขอไม่อวยพรเธอคนแรกเหมือนเช่นทุกปี
เที่ยงคืนของปีนี้คงไม่มีsms ฉัน
เหมือนเช่นวันเดือนปีที่เคยผ่าน
แต่ฉันจะไม่ลืมวันเกิดเธอตราบนานเท่านาน
ขอให้เธอสุขสำราญสบายใจ
วันเกิดเธอของขวัญคงได้จากเขา
ไม่มีเราไม่มีแล้วต้องจากห่าง
รักเราสองมีอุปสรรคมากมายมากั้นกลาง
ทางสองทางคนสองคนเราต้องแยกกัน
ขออวยพรวันเกิดเธอล่วงหน้าทุกๆปี
ต่อจากนี้เธอก็คงไม่พบฉัน
ขอบคุณนะที่ครั้งหนึ่งเธอมอบสิ่งดีๆให้แก่กัน
ฉันสัญญาว่าจะจดจำมันไว้ในใจ
ลาก่อนนะ ฉันคงจะแต่งกลอนอวยพรเธอปีนี้เป็นปีแรก แต่เธอก็คงไม่ได้อ่านมันสินะ และมันจะเป็นปีสุดท้ายด้วย ลาก่อนเธอที่รัก
8 ตุลาคม 2549 07:44 น.
โพลารีส
ขอบอกลาพี่ชายในวันนี้
สิ่งดีๆที่เคยมีไม่จางหาย
ยังรักและคิดถึงอยู่มิคลาย
เพราะเธอคือพี่ชายที่แสนดี
แต่วันนี้คงต้องขอลาก่อน
ต้องจากจรร้างลาพี่ตรงนี้
ให้ความรักความคิดถึงที่น้องมี
จงคุ้มครองตัวพี่ตลอดไป
ส่วนpost card ของพี่ที่ส่งมา
ขอสัญญาจะเก็บรักษาไม่ละทิ้ง
เราสองคนอยู่บนโลกความเป็นจริง
ที่ทุกสิ่งชะตาล้วนกำหนดมา
เค้าดีใจที่ได้รู้จักพี่
ทุกนาทีเค้ายังเก็บมันไว้
เพื่อเป็นความทรงจำครั้งหนึ่งของหัวใจ
ที่ได้รักเธอว่าใครๆ( กว่าพี่สหเวส ) ด้วยใจจริง
ลาก่อนนะค่ะ ถ้าในอดีตเคยทำอะไรที่ทำให้พี่ไม่สบายใจ ต้องขอโทษด้วย และที่เด็กน้อยเขียนกลอนอำลาพี่ในเวปนี้ เพราะพี่คือผู้ชายคนเดียว และคนๆเดียวที่รู้ว่าเมย์แอบแต่งกลอนโพสไว้ ไม่มีใครรู้จักเวปนี้เลย นอกจากพี่คนเดียว