19 กรกฎาคม 2552 20:10 น.
อรุโณทัย
เพราะบุพเพและกุศลดลจิต
แนบสนิทในทรวงเมื่อแรกเห็น
วาบหวิววิญญาความน่าจะเป็น
รักซ่อนเร้นปางก่อนย้อมกลับมา
เมื่อแรกพบสบตาพาหวั่นไหว
รักทันใดใจเอ่ยร้องบอกว่า
นี่แหละคือเนื้อคู่เคยเคียงมา
ปลื้มอุรายิ่งนักตระหนักความ
ทำเลียบเคียงเข้าใกล้หมายรู้จัก
จึงเอ่ยทักนงรามเพื่อไถ่ถาม
มีปากกาบ้างไหมคนงาม
ยืมสักด้ามเพื่อใช้เขียนอักษรา
คงเพราะบุพเพเห่กล่อมหญิงสาว
ให้รักก้าวสู่ห้วงเสน่หา
เธอยิ้มรับไมตรีพร้อมจำนรรจา
นี่ปากกาน้ำเงินเชิญเอาไป
จากวันนั้นความสัมพันธ์ก็เกิดก่อ
เราปลูกกอความรักร่วมกันไว้
ร่วมดูแลรักษารักด้วยดวงใจ
จนเราได้เข้าสู่ประตูวิวาห์
เพราะบุพเพและกุศลดลใจ
ชักนำให้พบเนื้อคู่ดังที่ว่า
ได้พบรักสมรักสมปรารถนา
ชื่นชีวาตามประสาปุถุชน
15 กรกฎาคม 2552 20:19 น.
อรุโณทัย
คืนนี้ช่างต่างจากคืนก่อน
ใจรุ่มร้อนเมื่อเธอยังไม่กลับ
เกิดอะไรขึ้นกับเธอจึงหายลับ
ไม่อาจหลับตานอนกระสับกระส่าย
ดูซิ ข้างนอกฝนตกหนัก
ฉันปักหลักเฝ้ารอ รอรับสาย
โทรศัพท์ไร้ซึ่งเสียงเธอทักทาย
เหมือนกับหลายวันก่อนที่เธอจะมา
เจ้าฝนบ้า...บ้า...บ้า เสียงสบถ
กลางสายฝนที่รดราดทั่วกายา
ร่างที่เปียกปอนของเธอก้าวเข้ามา
สุขอุรา แต่สงสารเธอจับใจ
คืนนี้ฉันมีเรื่องอยากคุยกับเธอ
ยังจำเสมอความสัมพันธ์ทั้งเก่าใหม่
แต่ภาพความหลังผุดขึ้นทันใด
เธอจำได้ไหมวันเสาร์ที่ผ่านมา
คืนนั้นเธอนอนข้างข้างฉัน
บนที่นอนนั้นอบอุ่นและนุ่มหนา
ฉันเฝ้าดูเธออ่านตำรา
อยู่ใต้ผ้าห่มนอนผืนบางบาง
วันใหม่เธอเอาเสื้อของฉันไปซัก
เธอยังทักว่าฉันผอมทั้งเรือนร่าง
เพราะเหตุนี้หรือเปล่า จึงทิ้งขว้าง
ให้ฉันอ้างว้างอยู่เดียวดาย
เวลาเดียวกันเหมือนเธอมีสองร่าง
ดูเธอช่างใจดีและใจร้าย
จนฉันต้องเก็บไปคิดวุ่นวาย
แต่สุดท้ายเธอรีดเสื้อผ้าให้ฉัน
คืนวานเธอกอดฉันไว้นานมาก
จนฉันกระดากอายในตอนนั้น
แต่พอดึกเธอก็ทิ้งฉันพลัน
จนฉันหวั่นไหวในอารมณ์ของเธอ
คืนนี้เธอจะเหมือนคืนวานไหมหนอ
ฉันภาวนาขอพรอยู่เสมอ
ให้ฉันอยู่ในอ้อมกอดของเธอ
ที่เสนอสนองไออุ่นให้กัน
หากวันใดที่เธอจะทิ้งฉันไป
ฉันจะไม่ขัดใจเธอทั้งนั้น
และจะไม่โกรธเธอเป็นแม่นมั่น
เพราะว่าฉันเป็นเพียงหมอนข้างของเธอ ฯ
อรุโณทัย
๑๕ กรกฎาคม ๒๕๕๒
13 กรกฎาคม 2552 21:24 น.
อรุโณทัย
คิดถึงทุกเวลา
ปรารถนาอยู่ใกล้ใกล้
คิดถึงทุกลมหายใจ
แม้อยู่ไกลก็คิดถึง
คิดถึงอยู่ทุกเมื่อ
ไม่เคยเบื่อพร่ำรำพึง
ว่า คิดถึง คิดถึง
ห้วงคำนึง คิดถึงเธอ
คิดถึงทุกเวลา
ปรารถนาอยู่เสมอ
เคียงข้างคู่กับเธอ
จึงพร่ำเพ้อสุดคิดถึง...
อรุโณทัย
๑๓ กรกฎาคม ๒๕๕๒
11 กรกฎาคม 2552 19:32 น.
อรุโณทัย
เป็นมรดกทางวัฒนธรรม
ที่มากล้ำคุณค่ามหาศาล
เป็นภาษาของชาติมาเนานาน
อักษรสาส์นสื่อสารทั่วเมืองไทย
ภาษาไทยภาษาทองของท้องถิ่น
ทั่วแดนดินตระหนักรักษาไว้
ภาษาชาตินี่คือภาษาไทย
ศิวิไลซ์ในวงศ์ศิลป์ถิ่นกวี
เหมือนคำกล่าวชาวไทยเจ้าบทเจ้ากลอน
ตั้งแต่อ้อนออกมาทุกถิ่นที่
เมื่อจะพูดจะจา ถ้อยพาที
จะต้องมีสำนวนที่คล้องจอง
ในน้ำมีปลา ในนามีข้าว
เป็นเรื่องเป็นราวที่เราจักต้อง
รักษาไว้ภาษาไทยภาษาทอง
เชิญชวนพี่น้องชาวไทยทุกคน
ภาษาไทยนั้นเป็นภาษาชาติ
ยังนวยนาดรำร่ายทุกแห่งหน
ทั้งอักษรกลอนกานท์และโคลงกล
ยังปะปนในวิถีความเป็นไทย
คือวัฒนธรรมที่เป็นมรดก
ควรป้องปกรักษากันไว้
เพื่อคงความเป็นชาติภาษาไทย
อยู่ต่อไปให้ชั่วกัปชั่วกัลป์ ฯ
ขอเชิญชวนชาวไทยทั้งชาติ ร่วมอนุรักษ์ภาษาไทยให้ยืนอยู่คู่เมืองไทยตลอดไป
อรุโณทัย
๑๑ กรกฎาคม ๒๕๕๒
7 กรกฎาคม 2552 22:17 น.
อรุโณทัย
ทำบุญเข้าพรรษา
ถือศีลห้านำชีวิต
ทำบุญเพื่ออุทิศ
ให้ญาติมิตรผู้ล่วงลับ
ทำบุญสร้างกุศล
หมายหลุดพ้นหนทางกับ
ความทุกข์ที่ถมทับ
เพื่อระงับกิเลสตน
ทำบุญเข้าพรรษา
ถือศีลห้าเพื่อฝึกฝน
ทำดีอย่างอดทน
หมายซึ่งผลการกระทำ
ทำบุญเข้าพรรษา
เว้นการฆ่าสัตว์ประจำ
ผลบุญจะน้อมนำ
สุขเลิศล้ำตลอดไป
ทำบุญเข้าพรรษา
เว้นการหาทรัพย์ของใคร
มาเป็นทรัพย์ตนไซร้
สุขยิ่งใหญ่จะยืนนาน
ทำบุญเข้าพรรษา
อันกามาอย่าริอ่าน
เป็นชู้คู่ชาวบ้าน
ถูกประจานให้อับอาย
ทำบุญเข้าพรรษา
เจรจาเท็จเสร็จทุกราย
คำกล่าวเพื่อให้ร้าย
อย่าได้หมายใฝ่กระทำ
ทำบุญเข้าพรรษา
งดสุราน่ากระทำ
ชีวิตไม่ตกต่ำ
ด้วยผลกรรมแห่งความดี
ทำบุญเข้าพรรษา
ถือศีลห้านำชีวี
ชีวิตคงเปรมปรีดิ์
ด้วยความดีที่กระทำ...