28 กันยายน 2551 11:36 น.
ละอองน้ำ
เพราะฉันรู้...ว่าเธอรู้สึกเช่นนั้นจริง
และอารมณ์เป็นสิ่ง...บังคับไม่ง่าย
ขอบใจ...ที่รู้สึกดี ทำดีด้วย ตั้งมากมาย
จนฉันเองไม่อาจทำลาย...น้ำใจที่มี
แต่อยากให้เธอคิด...ให้มากกว่านั้น
เพราะอีกคนที่เธอผูกพัน...ก็ยังอยู่ตรงนี้
ความรัก...ไม่ได้เกิดจากความเป็นไปได้ หรอกคนดี
ใช่ว่ามากคนแล้วจะไม่มี...ความเสียใจ
เราไม่อาจแลกร้อยจากห้าสิบ...
สิ่งที่หวังจะยิ่งไกลลิบ...จากความหวั่นไหว
เธอไม่อาจแลกใจคน...จากใจเธอเพียงครึ่งใจ
กลับไปรักษาเขาเอาไว้....ก่อนที่เธอจะไม่เหลือใคร
...เลยสักคน...
25 กันยายน 2551 22:33 น.
ละอองน้ำ
อยากส่งความรู้สึกดี ๆ
ครอบคลุมโลกใบนี้ให้จนทั่ว
ละลายความเจ็บช้ำ หมองมัว
ให้ใครต่อใครเลิกหวาดกลัว หวั่นไหว
แต่ความรู้สึกที่มี
คงเล็กน้อยเกินกว่าที่ ใครรับได้
เพราะคนโศก ความเศร้ามีมากมาย
ฉันจะช่วยอะไรได้ เท่าไรกัน
อยากให้ใครต่อใครรู้สึกดี
ความคิดนี้คงเป็นเพียงความฝัน
เมื่อคนเรา...คิดถึงแต่ตัวเอง มากขึ้นทุกวัน
ก็ต้องมีคนเจ็บปวดอยู่อย่างนั้น...ตลอดไป
21 กันยายน 2551 15:01 น.
ละอองน้ำ
สิ่งที่เธอไม่อาจเข้าถึง
จริง ๆ ก็แค่... สิ่งหนึ่ง ที่เธอไม่เข้าใจความหมาย
และเธอก็แค่...หนึ่งคนที่เกลียดอารมณ์วุ่นวาย
เพียงเพราะสิ่งที่ดูคล้าย ๆ ... ว่าขัดใจ
เหตุผลดี ๆ ... บางทีก็ต้องดูยาว
ว่าสุดท้ายแล้วเรื่องราว ... จะจบแบบไหน
เพราะความรักที่แท้ ... คงไม่ใช่แค่ ... การตามใจ
จนเปลี่ยนเธอเป็นใคร ... ที่สุดท้ายก็รักแต่ใจ ...
... ตัวเอง...