นั่งคิดนะพอเราแก่ตัวลูกหลานคงเบื่อล่ะหนีหาย...
ไปจากเราถึงตอนนั้นเราคงเหงามากฝ่านี้แน่ๆๆเลย...
ยิ่งทุกวันนี้ลูกๆๆก็โตขึ้นๆๆทุกวันเริ่มห่างเราไปทุกที...
เริ่มไม่มีใครมาคอยเล่นหัวและกวนใจมันคงเหมือน...
พ่อแม่เราสินะพอพวกเราโตก็พากันหนีหายห่างออกมา...
สร้างครอบครัวจนบางที่ลืมคนที่ให้กำเนิดเรามาก็มี...
ท่าเกิดใครยังมีพ่อแม่ที่ยังอยู่และมีชีวตได้โปรด...
ใส่ใจและไปหาพวกท่านบางพ่อแม่ท่านไม่ได้ต้องการ...
อะไรจากเราเลยนอกจากได้เห็นน่าลูกยาก็ชื่นใจแล้ว...
ท่าวันไหนไม่มีท่านให้เรานั่งคิดถึงร้องไห้น้ำตาไหล...
ท่านก็ไม่เห็นเจ๊บนะท่าเสียไปแล้วพึ่งมานั่งคิดได้...
เหงานะท่าไม่มีพ่อแม่เพราะพ่อแม่มีแ
1889
0
0
หน้าส่วนตัว
