มารยา
โคลงสี่สุภาพ
... ๐ หอมออมดอมดอกแก้ว.......กรายไกล
หอมกรุ่นกลิ่นละไม...................กลีบสล้าง
หอมโศกบ่งบอกนัย...................นวลพราก เรียมเอย
หอมยิ่งหอมอ้างว้าง....................บ่งเก้อชะเง้อคอย...ฯ
... ๐ กลีบกระจายเปราะคล้าย.....แก้วบาง
เพียงแตะร่วงกราวลาง..............ชอกช้ำ
ดั่งนวลนุชศักดิ์นาง...................เกินแอบ อกพี่
หมายบ่เอื้อมเก็บกล้ำ.................กริ่งน้องหมองมัว...ฯ
... ๐ จำจรจำจากแก้ว.................ดวงลดา
จำพรากจิตพ่ายพา.....................โศกท้น
จำลับละนวลลา...........................ชะตาขีด
จำหลบจำเลี่ยงพ้น......................พ่ายแพ้เพรงกรร