นกตะวัน
ระหว่างที่ผมกับปริญญ์กำลังช่วยกันเก็บเต็นท์ เสียงร้องของ จักจั่น (Cicada) ดังเซ็งแซ่ระงมอยู่รอบข้าง เพราะรอบๆลานกางเต็นท์เป็นป่าดิบแล้งอันอุดมสมบูรณ์ น่าแปลกใจ ทำไมจักจั่นที่นี่จึงพากันร้องตั้งแต่ยังบ่าย ส่วนใหญ่ผมเคยได้ยินเสียงร้องของจักจั่นในเวลาพลบค่ำ แต่คงเป็นเพราะว่าแดดร่มนั่นเอง พอแหงนหน้าขึ้นดูท้องฟ้า แลเห็นเมฆคล้ำค่อนข้างหนาแน่น จึงไม่แปลกใจ เพราะฝนกำลังตั้งเค้านั่นเอง เห็นทีจะต้องรีบเดินทางกลับเสียแล้ว
พอบ่ายลงพงไพรเคียงใกล้ลาน
ดังสะท้านก้องทั่วยั่วยวนฉัน
จักจั่นกลั่นเสียงจำเรียงพลัน
ร้องรับลั่นราวประสานหวานเพราะดี
นึกถึงครั้งยังเด็กตัวเล็กอยู่
เที่ยวเดินดูดงไม้ให้