คิดถึงแผ่นดินเงียบงามในยามก่อน กุลสตรีไทยอรชรแสนอ่อนหวาน ประดับหล้าลาโศกลบโลกราน ให้เล่าขานมหัศจรรย์ขวัญพสุธา น้ำมีปลานาพราวด้วยเรียวรวง หอมละออดวงดอกไม้ทั้งราวป่า ประเพณีสืบสานตำนานมา ขวัญโลมหล้าฟ้าดินบันดาลดล เกี่ยวก้อยร้อยมาลัยกราบพระพุทธ จิตบริสุทธิ์กระจ่างสร้างกุศล เจริญสติภาวนาพุทธมนต์ สว่างกมลพบวางว่างทางชีวิต วันนี้... ทั่วทุกที่ทุกข์ทนหม่นดวงจิต ให้หยาดน้ำค้างธรรมอมฤต หยาดสายทิพย์โปรยปรายในสายใจ...! http://www.thaipoem.com/forever/ipage/song129.html หยาดน้ำฝน หยดน้ำตา หยาดน้ำจากตา นางฟ้าที่ตรมอารมณ์ หลั่งความขื่นขมที่ถมอยู่ใน ใจตน หยาดย้อยจากปรางสวรรค์เบื้องบน สู่กลางแก้มดินในฐานถิ่นคน นั้นคือหยาดฝน ฉ่ำใจ สาดสายพร่างพรายพรมผืนไร่นา แนวเนิน ป่าดอนโขดเขินคลองขลุงทุ่งหนอง นองไป หล่อเลี้ยงพืชพันธ์ มีผลดอกใบ โลกเคยหลับไหล พลันฝืนตื่นใจ สวยงามสดใส จริงเอย ทอแสงทองอาทิตย์ทาบทา พลันน้ำตานางฟ้าระเหย เป็นละอองไอน้ำอย่างเคย ถูกลมรำเพย พัดเลยลอยวน หยาดน้ำจากตา นางฟ้าที่ตรมอารมณ์ ฝากมากับลมเป็นฝนพร่างพรม ใจคน แต่น้ำจากตาตอนช้ำกมล ที่เราหลั่งลอย ระเหยกี่หน ถึงกลายเป็นฝน ฉ่ำใจ ทอแสงทองอาทิตย์ทาบทา พลันน้ำตานางฟ้าระเหย เป็นละอองไอน้ำอย่างเคย ถูกลมรำเพย พัดเลยลอยวน หยาดน้ำจากตา นางฟ้าที่ตรมอารมณ์ ฝากมากับลมเป็นฝนพร่างพรม ใจคน แต่น้ำจากตาตอนช้ำกมล ที่เราหลั่งลอย ระเหยกี่หน ถึงกลายเป็นฝน ฉ่ำใจ...
5 เมษายน 2552 15:15 น. - comment id 970676
เห็นด้วย และเห็นภาพครับ บัดนี้ ยุคเปลี่ยน มองเห็นแล้วซึ่งสัจธรรม
5 เมษายน 2552 19:50 น. - comment id 970690
ขวัญโลมหล้าฤาก่อนกาลไฉน โอบกุศลพ้นผองภัยหทัยสมร สุกสว่างหล้ากลางขวัญพิมานกำจร พาดสาครว่อนเวหาวนาลี.. ..ร่วมโลมขวัญด้วยคนครับ
6 เมษายน 2552 00:27 น. - comment id 970731
... งามสองมือถือเคียวเกี่ยวรวงมั่น งามสองถันกลั่นเกษียรมิเพียรหวง งามสองเท้าก้าวย่างสร้างรังรวง งามจิตล่วงห่วงหาค่าแผ่นดิน
6 เมษายน 2552 11:09 น. - comment id 970841
เพราะค่ะพี่พุด