ฟ้าฟื้น ธรรมชาติ
ยืนแหงนมองผองไผ่ไหวระลู่
ระลึกรู้ความหมายในคำสอน
ยืนห่มลมเย็นชื่นจนลืมร้อน
ในวรรคตอนธรรมชาติบัญญัติรอ
ทิวป่าไผ่ล้อมเป็นแถวแนวหมู่บ้าน
สั่นสะท้านเสียดลมชมหลอกล่อ
เบียดบรรเลงเพลงบ้านบ้านคล้ายขานซอ
เพราะกว่าเพราะเพลงไผ่ลมไล่ลอด
ริ้วสายลมไล่ลำนำกรำจังหวะ
เสียดปะทะทิวไผ่ไหวเอียดออด
โอนลำเบียดเสียดลำต้นโคนถึงยอด
แขนงโอบอุ้มกอดสอดลำเรียว
อู้...ดูสินั่น! ลมไผ่ชักกะเย่อ
เอาสิเออลองสักตั้งทางใครเหนียว
ไผ่กอดกอโอบต้นจนกลมเกลียว
ลมหลั่นเลี้ยวฉุดทึ้งดึงไผ่นอน
ฟังเสียงไผ่ให้จังหวะจะตีกลับ
ฟังเสียงลมขานรับขยับถอน
ไผ่หลบขวาลมรีบตามไปรานรอน
แล้วหมุนร่อนไปดักซ้ายไผ่เป็นเกลียว
ออดแอ