หน้าส่วนตัว
หลับใหลกลางหมู่ดารา
หลับตากลางท้องฟ้าสวย
หลับใจภายในไว้ด้วย
ฉาบสวยด้วยรสพระธรรม
แสงจันทร์วันเพ็ญนวลผ่อง
สาดส่องต้องฟ้างามขำ
เผลอใจด้วยหลงน้ำคำ
เผลอด่ำดื่มกลอนย้อนใจ
พลันตื่นขึ้นจากนิทรา
อ่อนล้าพาจิตหวั่นไหว
อุตส่าห์บ่มธรรมบำเพ็ญใจ
เผลอไปด้วยคำจำนรร
แม้มิเคยเอ่ยเอื้อนคำกลอนกานต์
แม้มิเคยขานโคลงกลอนอักษรศิลป์
แม้เคยหวังในกมลอยากยลยิน
มิเคยสิ้นอยากแต่งกลอนอักษรใจ
เมื่อเจ้าปลุกข้าตื่นขึ้นมาแล้ว
เจ้าดวงแก้
1933
12
0
