เกือบบ้าไปใจบ้าบิ่น ไม่รู้ดินรู้ฟ้ายังท้าฝน อุอาจชาติชาญพาลชน ทั้ง สิ่ง สัตว์ กัด คนปนบรรลัย เกือบบ้าไปใจหาญคึก คนใจดึก แค้นลึก ถึกไถ่ ดับเครื่องชนสนทุกเรื่องไป มิเลวนัย แต่ใจศึก อยากจะชน ประมาณหนึ่ง ตาต่อตา ฟันต่อฟัน จะรบจันทร์ทำลายสวรรค์ก็ไม่สน เมื่อกริ้วโกรธใจกราดฟาดทั่วทั้งตัวตน ทั้งคน หรือหน้าไหนใครก็ตาม ฤทธิ์โกรธโชติช่วงทะลวงโต้ เมื่อ โมโห โมโห อยากโชว์กล้าม สนุกคิด พิเรนท์ทำ ย้ำเรียงนาม ใจจะหยาม กลับโดนหยาม คนไร้รอยยัก
3 พฤษภาคม 2547 16:38 น. - comment id 259425
เมื่อโมโหหุนหันก็พลันแล่น ไม่มีแค้นเคืองโกรธโทษสิ่งไหน คิดไม่ออกบอกไม่ถูกรู้หัวใจ ทำทำร้ายให้หายแค้นนั่นอกทรวง แม้จะผิดจะพลาดไม่ขลาดเขลา ยอมมัวเมาทำคิดไม่คิดท้วง ใครจะเตือนไม่เคยเชื่อบอกหลอกลวง ที่ที่เขาเป็นห่วงเตือนหวังดี *-*แต่งได้ดีค่ะ แต่งานนี้ผู้หญิงไร้เงามามั่ว ๆ หน่อยนะค่ะ อิอิ*-*
4 พฤษภาคม 2547 04:46 น. - comment id 259914
เขียนดีนะ แต่ตอนท้ายนึกถึงโดนปลาดุกยัก