อนิจจังสังขารเมื่อกาลล่วง ทุกสิ่งปวงเปลี่ยนแปลงแถลงสิ้น ไม่อาจเลี่ยงหลบหลีกปลีกดวงจินต์ ต้องโบยบินสู่ห้วงบ่วงเวลา สัตว์เล็ก..สัตว์ใหญ่ทั้งหลายแหล่ ล้วนเที่ยงแท้ไม่ขืนขัดวาสนา หนีไม่พ้นทุกข์เล่ห์เวทนา ต่างเกิดมาใช้กรรมที่ทำไว้ แต่เนื้อหมูปูปลาคราดับดิ้น ไม่สูญสิ้น..ทำอาหารมาทานได้ หรือขุดกลบลงฝังหลังขาดใจ เปลี่ยนซากให้เปื่อยยุ่ยเป็นปุ๋ยดิน อีกไม้ล้มเมื่อถมทับนับวันไว้ จะกลับกลายคลายสภาพจนราบสิ้น ยังประโยชน์มากมายให้หลั่งริน เป็นทรัพย์สินธรรมชาติที่คาดเดา แต่คนตายวายชีพกลับรีบร้อน เร่งขั้นตอนธุระกรรมนำไปเผา เอาไฟรุมสุมร่างวางในเตา ทิ้งเพียงเถ้ากระดูกให้ไว้แทนตน หาประโยชน์อื่นใดมิได้แล้ว ความเพริศแพร้วสวยส่องก็ล่องหน เหลือแต่เศษซากธุลีที่ปะปน ถูกเผาป่นปลิวหายตามสายลม สิ่งหนึ่ง..ที่ทิ้งไว้ให้เพ่งพิศ ผูกพันจิตคิดตามความเหมาะสม คุณูปการงานสร้างวางสังคม ซึ่งสั่งสมอุดมการณ์มานานแล้ว คนสรรเสริญดำเนินตามแนวความคิด เห็นถูกผิดเพราะเจ้าถางทางผ่องแผ้ว ให้เพื่อนพ้องวงศ์วาน..ประสานแนว ด้วยเห็นแววความดีที่สร้างมา ตรองพินิจจิตตนสักหนหนอ อย่ารั้งรอจนเฒ่าแก่..แย่หนักหนา ที่ผ่านพ้นลับไปจากสายตา สิ่งมีค่าใดใด..ได้กระทำ ภาพ: h**p://dying-swan.exteen. com/images/wolf.jpg
8 มิถุนายน 2550 06:26 น. - comment id 706955
ยอดเยี่ยมจริงๆครับผม สุดยอดเลยครับได้ข้อคิดมากมาย ขอยกนิ้วให้เลยครับ...เยี่ยม..เยี่ยม...
8 มิถุนายน 2550 06:44 น. - comment id 706960
สวัสดีค่ะนายธนา ตื่นแต่เช้าเลยนะคะ... ป.ยังไม่พอใจกลอนเลยค่ะ นั่งเปลี่ยนไปเปลี่ยนมาอยู่นี่แหละ ความจริงแต่งทิ้งไว้ ตั้งแต่ปีก่อนปู๊นนน เอามาขัดเกลาใหม่ ยังไม่ได้อย่างใจ เลยค่ะ ขอบคุณค่ะที่แวะมาเยี่ยมแต่เช้า
8 มิถุนายน 2550 06:49 น. - comment id 706961
อ่านแล้วขนหนาวลุก ทั่งที่ร้อนมากๆค่ะ พี่ปอ คนเราปลงตกก็เป็นสุข ไม่ต้องมาคอยกลัว กังวลอะไร เพราะไมมีไรแน่ แต่จะมีสักกี่คนค่ะ ที่ทำแบบนี้ได้จริงๆ
8 มิถุนายน 2550 07:09 น. - comment id 706967
ดีจ้าน้องแปรวววว น่านซิเนาะ ใครนิจะทำได้มั่ง..พี่ ป.ก็เขียนไปเรื่อยเปื่อยอ้ะจ้า แค่ตรองพินิจจิตตนนี่ก็ยังทำแทบไม่ได้เลยจ้า...อิอิ..วันนี้ มีเรียนเช้าหรือค่ะ ตื่นแต่เช้าเลยค่ะ
8 มิถุนายน 2550 07:32 น. - comment id 706976
สวัสดีค่ะ น้อง ป. ที่คิดถึง ถ้าคนเราทุกคนได้พินิจ ก็อาจจะตอบใจตนเองได้ แต่ถ้าไม่ได้ตรอง.. ก็คงไม่รู้ค่ะ...การเป็นผู้รับเพียงอย่างเดียว คงมีความสุขได้ไม่นาน แต่การเป็นผู้ให้... จะเป็นความสุขที่อิ่มตลอดไป... แต่งได้ดีจริงๆค่ะ พี่คิดถึงนะคะ ดูแลตัวเองดีๆนะคะ
8 มิถุนายน 2550 07:51 น. - comment id 706989
ม่วยเล็กใจตรงกันกับเถ้าแก่อีกแล้ว กำลังไปแวะกราบพระอาจารย์มาว่าจะเขียนเรื่องความดีความชั่วซะหน่อย..ตอนนี้ไม่เขียนแล้วอายม่วยน่ะ
8 มิถุนายน 2550 08:15 น. - comment id 706991
ป.ครับ พนมมือกราบงามงามลงสามครั้งด้วยใจตั้งจิตอธิษฐาน... ขออนุโมทนากับจิตที่คิดดีของป.ครับ ต้นน้ำกล่าวได้เพียงแค่ว่า...ไพเราะและงดงามครับ ช่อไมตรีที่บานบนลานกวี
8 มิถุนายน 2550 08:49 น. - comment id 707002
ดีจ้า ป.ปลา...... เมื่อเกิดมาคราล่องท่องในโลก สัมผัสทั้งสุขโศกโบกมาหา เมื่อได้พบประสบกระทบตา ก็รู้ว่าไม่มีอะไรเลยหนาที่ยืนยง ........................... อิอิ ก็มันเป็นสัจจะธรรมอะเนอะ ทุกสิ่งทุกอย่างมีอยู่และเป็นไปอย่างปฏิเสธไม่ได้ แต่จะดีกว่าไหมถ้าเราไม่ไปยึดติดมัน เพราะจริงๆแล้วมันไม่อะไรที่น่าเอา น่าเป็นเลยสักอย่างเดียว..... ไปบวขด้วยกันเป่าป.เจนจะไปบวชเข้าพรรษานี้หละ บวชฉลองเบญจเพส อิอิ
8 มิถุนายน 2550 08:51 น. - comment id 707004
เสียงดัง ๆ ให้คุณ ป. ค่ะ ได้รับข้อคิดที่ดีแต่เช้าเลยค่ะ เราต้องทำทุกวัน ให้ดีที่สุด ก่อนที่ต่อไปเราอาจจะไม่ได้ทำ นั่นซิค่ะ ชีวิตเราไม่มีอะไรแน่นอนเลยยยย....
8 มิถุนายน 2550 09:25 น. - comment id 707011
เก่งจังเลย ..........
8 มิถุนายน 2550 09:55 น. - comment id 707016
ซากสัตว์..บางอย่างนำมาก่อเกิดประโยชน์ กัยคน..แล้วซากคน.เป็นประโยชน์ต่อการ ชำระจิตของคนกันเองไหมจ๊ะ ดูแล้วปลง..
8 มิถุนายน 2550 11:36 น. - comment id 707060
อ่านแล้วอย่าบวชจัง...อิอิ ขอบคุณจ๊ะกับให้ข้อคิดดี ๆ ที่มีให้ ทำให้เรารู้ว่าอะไรๆ ก็ไม่แน่นอน
8 มิถุนายน 2550 12:17 น. - comment id 707096
สุดยอดเลยค่ะ บทกลอนและบทเพลง เข้ากั๊น เข้ากัน.... เศร้า...ปลง...
8 มิถุนายน 2550 13:00 น. - comment id 707136
คิดได้ไงเนี่ย ถูกต้องหมดเลย หากใครอ่านแล้วเอาประยุกต์ใช้ก็จะดีนะครับ
8 มิถุนายน 2550 13:17 น. - comment id 707154
ควันเขม่า คละคลุ้ง ฟุ้งตลบ จากซากศพ ที่เขา ไปเผาผี ไม่รู้สึก รู้สา ประดามี เป็นร่างที่ ร้างวิญญา คราจาบัลย์ คนโศกเศร้า โศกี อยู่ที่ไหน มิใช่ใคร ญาติมิตร สนิทนั่น ร่ำไห้หวน ครวญคร่ำ พร่ำรำพัน เฝ้าโศกศัลย์ กำสรด สลดใจ คือเลือดเนื้อ เชื้อไข ในสายเลือด ไม่แห้งเหือด สัมพันธ์ ให้หวั่นไหว ร้องระงม อาวรณ์ ก่อนจากไกล น้ำตาไหล พรากนอง ทั้งสองตา ต่อแต่นี้ ไม่มี ร่างนี้แล้ว ที่ผ่องแผ้ว ความดี ที่รักษา คือความหลัง ฝังตรึง ซึ้งวิญญา คือคุณค่า งดงาม ยามจากกัน เหลือเพียงแค่ อัฐิ อย่างที่เห็น เก็บไว้เป็น นิยาม ความอาสัญ กับคุณงาม ความดี เป็นนิรันดร์ สถิตมั่น ดำรง วงศ์ตระกูล.. เอาของเก่ามาแจมอ่ะค่ะ
8 มิถุนายน 2550 14:13 น. - comment id 707219
เขียนได้ดีมากครับ
8 มิถุนายน 2550 15:24 น. - comment id 707257
ไพเราะมาก ๆ ค่ะ ชื่นชมนะคะ
8 มิถุนายน 2550 15:37 น. - comment id 707270
แวะมาอ่านจ้ะ..ยิ่งนับวันยิ่งเขียนดีขึ้นนะคะ..งานงามค่ะ..
8 มิถุนายน 2550 15:45 น. - comment id 707287
สุดยอด
8 มิถุนายน 2550 16:02 น. - comment id 707317
แวะมาอ่านกลอนและทักทายครับ... วุ่นวายไขว่คว้ากันนักหนอมนุษย์ สุดท้าย..ก็เหลือแต่ซากจริงๆ
8 มิถุนายน 2550 16:32 น. - comment id 707368
ได้อ่านกลอนบทนี้แล้วได้คิดอะไรหลายอย่างค่ะ
8 มิถุนายน 2550 17:57 น. - comment id 707423
ซากรัก ทำให้หัวใจเศร้าและหมองหม่น ซากปรักหักพัง เห็นแล้วสลดใจ แต่ซากแห่งความดีที่ทำไว้ มีแต่คนสรรเสริญเมื่อจากไป กลอนมีความหมายสอนใจดีมากค่ะ ปราณรวีฝนชอบมากค่ะ ขอบคุณค่ะ คิกๆๆๆ ฉางน้อยค่ะ แก้วตาค่ะ ฝนนั่งจิบแฟรอแร้นะ (มีขนมปังกรอบด้วย))คิกๆๆๆ
8 มิถุนายน 2550 17:58 น. - comment id 707424
8 มิถุนายน 2550 22:09 น. - comment id 707553
อนิจจังวัฏฏะสังขารา โสโสทุกขังอนัตตา หนอ ภาพความหมายเยี่ยมจ้า แก้วประเสริฐ.
8 มิถุนายน 2550 22:45 น. - comment id 707569
สุดท้ายแล้ว ซากจ๋า ต้องลาลับ จิตแตกดับ ร่างดำ กลายเถ่าถ่าน ภาพสุดท้าย หลุดจาก บ่วงลมปราณ จิตอธิษฐาน จากไป ด้วยกรรมดี..
8 มิถุนายน 2550 23:30 น. - comment id 707595
คนบาปอย่างนางฟ้ามาร่วมสาธุด้วยคนนะจ๊ะป.ปราณรวีจ๋า
8 มิถุนายน 2550 23:34 น. - comment id 707597
สวัสดีค่ะพี่ครูพิม ถ้าทุกคนตรองก็ดีน่ะซิค่ะ แต่ก็อีกนั่นแระค่ะ บางคนตรอง ก็ตรองว่าตนทำแล้ว ได้ทำดีแล้ว แต่หลายครั้งก็ตรองเข้าข้าง ตนเองน่ะค่ะ คล้ายๆ กับการพูดนั่นแระค่ะหลายคนว่าตนเอง พูดดีแล้ว แต่ก็ไม่เคยพินิจว่าสิ่งที่พูดนั้นก่อให้เกิดรำคาญ หรือเดือดเนื้อร้อนใจแก่ใคร แบบนี้ ป.ก็ว่าไม่ตรองไม่ พินิจหรอกค่ะ เอาสนุกตัวเองเข้าว่า พอเจอเองเข้ามั่งแทนที่ จะสำนึกว่าตนผิด กลับออกไปพูดในสิ่งที่ไม่ควรพูดมากขึ้น ไปอีก เฮ้อ..ยุบหนอ พองหนอเท่านั้นค่ะ ทนได้ก็ทนไป ทน ไม่ได้ก็หันไปแย้บคืนมั่งพอหอมปากหอมคอ การปล่อยเฉย ไปซะเลยไม่ทำให้บางคนสำนึกหรอกค่ะ ความรู้สึกด้านชาเกินกว่า จะบรรยายค่ะ..พี่ครูพิมสบายดีนะคะ ----------------------------------------------------------------- เถ้าแก่ ม่วยน้อยแต่งกลอนนี้ไว้ตั้งแต่ปีที่แล้วค่ะ แต่รู้สึกไม่ค่อยพอใจ ผลงานตัวเองเท่าไร เมื่อวานเอาออกมานั่งพิจารณาแล้วเปลี่ยนไป เปลี่ยนมาอยู่หลายรอบมาก คำซ้ำๆ เยอะ ม่วยน้อยมีแนวคิดของ เรื่องในใจนะคะ แต่เขียนออกมาไม่ได้อย่างต้องการ เขียนๆ ไป ก็ท้อแท้ภาษาตัวเองไปค่ะ ----------------------------------------------------------------- ดีจ้าต้นน้ำ ขอบคุณค่ะที่ชอบแนวคิดของกลอน ป.ก็คงแต่งได้เต็มที่เท่านี้แระค่ะ ช่วงนี้สุขภาพไม่ค่อยดี หัวไม่ค่อยแล่น แล้วไม่ถนัดกลอนแนวนี้ด้วย ค่ะ หุหุ เขียนไปก็ต๊อแต๊ไปค่ะ ----------------------------------------------------------------
8 มิถุนายน 2550 23:37 น. - comment id 707599
ดีจ้าเพื่อน จ.เจน จะไปบวชเมื่อไรจ๊ะคุณเพื่อน ทุกปีตอน ป.ปลากลับบ้านจะเป็นช่วง เข้าพรรษา ก็ได้ไปทำเหมือนกันค่ะ ปีที่แล้วกลับไปถึงบ้านวันอาทิตย์ วันรุ่งขึ้นไปบวชชีพราหมกะมาม้าซะ 5 วัน อยู่วัดไปก็คันคะเยอเนื้อตัว 55555555 แพ้น้ำที่อาบน่ะ อยู่ได้ 5 วันตะบะแตกต้องกลับบ้าน อย่าว่าแต่ศีลแปดเลย ศีลห้ายังได้ไม่ครบเลยจ้า ปีนี้ก็ว่าจะหลบหลีก เอาแค่ตักบาตรทำบุญก็พอแระจ้า...อนุโมทนาสาธุด้วยจ้า ------------------------------------------------------------ ดีค่ะ whitelily ปกติ ป.ไม่ใช่คนธรรมะธัมโมหรอกค่ะ เลยมีความยากลำบากใน การแต่งกลอนทำนองนี้ กว่าจะผลิตออกมาได้ซักเรื่องนะคะ น้ำตา ตกในเลยค่ะ หุหุ ต๊อแต๊อีกต่างหาก อิอิ..สบายดีนะคะ ------------------------------------------------------------ สวัสดีค่ะคุณสิริน ขอบคุณค่ะที่แวะมาเยี่ยม และชอบในบทกลอน..สบายดีนะคะ ------------------------------------------------------------
8 มิถุนายน 2550 23:39 น. - comment id 707600
ดีจ้าเพื่อน จ.เจน จะไปบวชเมื่อไรจ๊ะคุณเพื่อน ทุกปีตอน ป.ปลากลับบ้านจะเป็นช่วง เข้าพรรษา ก็ได้ไปทำเหมือนกันค่ะ ปีที่แล้วกลับไปถึงบ้านวันอาทิตย์ วันรุ่งขึ้นไปบวชชีพราหมกะมาม้าซะ 5 วัน อยู่วัดไปก็คันคะเยอเนื้อตัว 55555555 แพ้น้ำที่อาบน่ะ อยู่ได้ 5 วันตะบะแตกต้องกลับบ้าน อย่าว่าแต่ศีลแปดเลย ศีลห้ายังได้ไม่ครบเลยจ้า ปีนี้ก็ว่าจะหลบหลีก เอาแค่ตักบาตรทำบุญก็พอแระจ้า...อนุโมทนาสาธุด้วยจ้า ------------------------------------------------------------ ดีค่ะ whitelily ปกติ ป.ไม่ใช่คนธรรมะธัมโมหรอกค่ะ เลยมีความยากลำบากใน การแต่งกลอนทำนองนี้ กว่าจะผลิตออกมาได้ซักเรื่องนะคะ น้ำตา ตกในเลยค่ะ หุหุ ต๊อแต๊อีกต่างหาก อิอิ..สบายดีนะคะ ------------------------------------------------------------ สวัสดีค่ะคุณสิริน ขอบคุณค่ะที่แวะมาเยี่ยม และชอบในบทกลอน..สบายดีนะคะ ------------------------------------------------------------
9 มิถุนายน 2550 00:06 น. - comment id 707605
สวัสดีค่ะพี่ไรไก่ ช่ายแล้วเนาะ มีคนเคยถาม ป.ว่าศึกษาธรรมะด้วยเหรอ ป.ก็ว่าทำงานเห็นการเกิด แก่ เจ็บ ตายอยู่ประจำก็ปลงไป เองโดยอัตโนมัติค่ะ ได้เห็น ได้เรียนรู้สัจธรรมจากงานที่ทำ น่ะคะ...พี่ไรไก่สบายดีนะคะ ------------------------------------------------------------ สวัสดีค่ะหนูศรรก 5555 ไปค่ะ เดี๋ยวชวนกันไปบวชชีซะให้หมดเวปเลยดีมั้ยค่ะ ขำๆๆๆ ยุบหนอ พองหนอ..อมิตพุทธ..อิอิ ------------------------------------------------------------ สวัสดีค่ะคุณน้ำผึ้ง กลอน ป.เขียนไว้นานแล้วค่ะ แต่เพลงเพิ่งเจอ 2-3 วันก่อนน่ะค่ะ ไม่แน่ใจเท่าไรว่าจะไปกันมั้ยกะกลอน รูปก็ด้วยรู้สึกแปร่งๆ บอก ไม่ถูกค่ะ..ขอบคุณค่ะที่แวะมาคุย ------------------------------------------------------------
9 มิถุนายน 2550 00:06 น. - comment id 707606
หวัดดีค่ะคนบนเกาะ คิดไปเรื่อยเปื่อยน่ะค่ะ คิดไว้เยอะแต่เขียนออกมาไม่ได้อย่างที่ ต้องการค่ะ ภาษาไม่เพราะ ไม่สละสลวย คำซ้ำเยอะไปหมด..หุหุ สบายดีนะคะ ------------------------------------------------------------ ดีจ้าเฌอมาลย์ เพราะมากเลยค่ะ ป.แต่งได้เต็มที่ก็แค่นี้เองแระค่ะ สรรหาคำไม่ได้ มีคนว่า ป.แต่งกลอนแข็งทื่อ ป.ก็บอกไปว่าตัว ป.เองกกระโดกกระเดก หาความเรียบร้อยไม่ค่อยได้เหมือนกันค่ะ อิอิ.. ------------------------------------------------------------ สวัสดีค่ะคุณแทนฯ ขอบคุณค่ะที่ชื่นชอบบทกลอน ไม่ค่อยได้ยินเสียงเลยค่ะ สบายดีนะคะ ------------------------------------------------------------
9 มิถุนายน 2550 00:10 น. - comment id 707607
ดีจ้าหญิงรพี ซำบายดีบ่ ขอบคุณค่ะที่แวะมาเยี่ยม อิอิ ----------------------------------------------------------- ดีจ้ากุหลาบขาว ขอบคุณค่ะที่แวะมาเยี่ยม..คิดถึงๆๆค่ะ งานใกล้เรียบร้อย หรือยังคะ คิดถึงฟ้าใสค่ะ..อิอิ ----------------------------------------------------------- สวัสดีค่ะคุณอัจฉรา ขอบคุณค่ะที่ชื่นชอบบทกลอน อิอิ -----------------------------------------------------------
9 มิถุนายน 2550 00:32 น. - comment id 707617
หวัดดีค่ะคุณแมวคราว ช่ายค่ะ สุดท้ายซากก็ไม่เหลือด้วยค่ะ เอาอะไรติดตัวไปก็ไม่ได้ ซักอย่าง ไม่รู้จะโลภกันไปถึงไหนเนาะ..อิอิ..สบายดีนะคะ ------------------------------------------------------------- ดีจ้าฝน อิอิ..นานๆ ถึงจะผลิดกลอนแบบนี้ได้ซักทีอ้ะจ้า มะช่ายแนวถนัดจ้า งิงิ..เมื่อวานเจอแก้วค่ะ แต่ช้างน้อยหายเข้ากลีบเมฆไปอีกแล้วค่ะ ----------------------------------------------------------- สวัสดีค่ะคุณลุงแก้วประเสริฐ ขอบคุณมากค่ะที่แวะมาเยี่ยม สบายดีนะคะ -----------------------------------------------------------
9 มิถุนายน 2550 00:37 น. - comment id 707620
สวัสดีค่ะคุณดิออร่า ช่ายแล้วเนาะ คนเราจะคิดได้ว่าได้ทำอะไรไว้บ้าง ก็ตอนลมหายใจใกล้หมดนี่แระ เร่งทำดีไว้วันนี้เพื่อ ให้มีสิ่งดีๆ ไว้ระลึกถึงในวันที่เราจะจากโกลกนี้ไปนิ อิอิ ----------------------------------------------------------- ดีจ้านางฟ้า ป.ก็บาปจ้า มีคนเคยว่า ป.เป็นคนจิตตกด้วยนะ สงสัยจะบาปหนาด้วย งั้นคนบาปอย่างเรามาร่วม กอดคอร้องเพลง ไปไป กันเถอะ..แต่ว่าจะไปไหน ดีง่ะ..หุหุ -----------------------------------------------------------
2 กรกฎาคม 2550 09:11 น. - comment id 718482
แต่งกลอนได้เตือนจิตไม่ให้ประมาทดีแท้ๆเลยคุณ ป. ชอบจัง
18 กรกฎาคม 2550 08:38 น. - comment id 726108
โคลงจากซาก ซมซานกาลล่วงแล้ว..............ปลิดปลิว เคยท่ามความโหยหิว.............ร่ำไห้ หาหลบเลี่ยงธงทิว..................วัฏจักรได้ฤๅ เพราะบ่วงบาศคาดไว้............ไล่ยื้อยาวนาน ปวงสัตว์เล็กใหญ่ล้วน.............มีกรรม ชาติก่อนเคยกระทำ................ท่วมท้น มิอาจ กลบ ลบคำ....................ทุกข์เล่ห์เวทนา หนีไม่รอดฤๅพ้น....................เที่ยงแท้ทั่วกัน ลองพินิจซากเนื้อ...................ปูปลา คราวลับดับชีวา......................หมดสิ้น ยังกลับจับหุงหา......................ประกอบอาหาร หรือตัดสับเป็นชิ้น..................หมักได้ปุ๋ยดี หวนตรองมองร่างไร้...............วิญญาณ มนุษย์สุดตระการ...................ทั่วถ้วน จุดไฟก่อเผาราน....................เหลือแต่เศษเถ้า ประโยชน์ใดก็ล้วน.................บ่ทิ้งไว้แทน พึงตระหนักอดีตพ้น................ผ่านเลย มีสิ่งใดผิเคย...........................ก่อสร้าง ความดีที่งอกเงย.....................มาก่อนกาลนั้น ควรค่าพออิงอ้าง......................เอ่ยเอื้อนแทนตน ภาพ: h**p://fantastica.exteen.com/ images/dragonsatan2.jpg
19 กรกฎาคม 2550 07:39 น. - comment id 726517
19 กรกฎาคม 2550 07:40 น. - comment id 726580
19 กรกฎาคม 2550 07:45 น. - comment id 726582
19 กรกฎาคม 2550 07:46 น. - comment id 726583