sun
ตื่นเช้าตรู่ โฉมตรู เดินทอดน่อง
มองลอดช่อง หน้าต่าง ทางทิศใต้
เห็นกระแต สามตัว โหนกิ่งไม้
กระโดดไกล เกาะเกี่ยว หยอกล้อกัน
พอใจสุข หยิบเสื้อคลุม มาสวมใส่
หวีผมให้ เรียบนิด อย่างใจฝัน
ลงชั้นล่าง ทะลุ ประตูพลัน
แล้วตัวฉัน แหงนมอง สอดส่องไป
มองต้นปีบ ดอกขาว ราวหิมะ
หล่นเกะกะ เต็มพื้น หอมสดใส
คล้ายเราเดิน ในถิ่น ของพงไพร
แต่ไม่ใช่ เป็นบ้าน ของเราเอง
เสียงนกร้อง ก้องมา พาสดชื่น
ใจชื่นมื่น สุขจัง แต่โหวงเหวง
คิดถึงเค้า อีกแล้ว สุดวังเวง
เค้าคงเคร่ง รีบเร่ง ไปทำงาน
ทราบหรือเปล่า มัดเจ้า คิดถึงพี่
อย่างคนมี เยื่อใย ใจสุดหวาน
ไม่เคยเบื่อ โหยหา ทุกวันวาน
อยากล่าวขาน คำรัก ตลอ