ทนผ่านฝนผ่านแล้งคืนแห้งหนาว แสงแดดพราวสาดส่องน้ำนองหาย ใบไม้แห้งไฟป่าเผาวอดวาย ไม้ยืนตายโคนต้นทนแตกกอ ป่าต้นน้ำไม้ใหญ่หลายคนโอบ คนละโมบจ้องทำลายไม่เหลือหรอ ตัดเตียนโล่งไม่นานเหลือแต่ตอ ต้นแตกหน่อโผ่พ้นโดนทำลาย ไม้แดงไม้สักไม้พยุงอันมีค่า ต่างเสาะหาตัดมาเพื่อซื้อขาย ได้ราคามีออเดอร์อีกมากมาย เป็นที่หมายนายทุนสั่งเข้ามา อีกตะเคียนมะค่าโมงคงไม่เหลือ กลิ่นสาบเสือสูญสิ้นถิ่นภูผา ป่าสูญหายสัตว์ล้มตายไร้ชีวา มนุษย์หนาหาใช่ทำลายตัว ที่เกิดดินโคลนถล่มกับลมฝน ไม้ยืนต้นลากใบใช้เป็นรั้ว เป็นกำแพงพายุแรงไม่น่ากลัว ฟ้ามืดมัวดินอุ้มน้ำชุ่มฉ่ำใบ ลากไม้ใหญ่เคยใช้ช่วยอุ่มดิน ฝนหลั่งรินดินโคลนก็ลื่นไหล น้ำพาพัดซัดกระหน่ำล่องลอยไป ถล่มใส่พังสูญหายให้ล่มจม พัดซุงตอพืชไร่ทำลายบ้าน ดินโคลนปานน้ำหลากซากทับถม คนสูญหายบ้างล้มตายเศร้าโศกตรม ทุกข์ระทมไม่มีป่าให้หากิน
21 มิถุนายน 2555 07:16 น. - comment id 1201115
ปีที่แล้วก็เห็นกันเต็มตาว่าน้ำท่วม มันทรมานกันแค่ไหน นึกว่าคนเราจะมีจิตสำนึกกันบ้าง เหมือนเดิมเลยพี่น้อง น่านกลางสันเขาก็โล้นหมด ปีนี้จะเห็นน่านเจอหนักอีก เศร้าใจทุกทีที่เห็นขบวนการ ลักลอบตัดไม้ สื่อก็มีส่วนอยู่บ้างที่เอา ข่าวพบไม้ใหญ่มาอวดโอ่ ไม่นานก็ถูกตัดเพราะเหมือนเป็นจีพีเอส หาให้โดยไม่ต้องลงทุน นานๆจะเห็นบทกลอนเชิงอนุรักษ์ ชอบค่ะ ไพเราะมาก มีคำสะกดผิดบ้างแก้ไขแล้วจะยิ่งไพเราะกว่านี้ ขอบคุณที่ลงเรื่องดีๆให้อ่านค่ะ
18 มิถุนายน 2555 09:12 น. - comment id 1236229
ย้ายป่าไม้ มาไว้ ในกระเป๋า ไม่เหลือเงา ร่มพฤกษ์ นึกสยอง คราน้ำหลาก มากล้น จนเนืองนอง ทุกข์เลยกอง ให้เห็น เป็นขวัญตา
18 มิถุนายน 2555 11:46 น. - comment id 1236232
หลายสิบปีกว่าจะมีต้นไม้ใหญ่ แต่ตัดไม้ หนึ่งนาทีไม่มีเหลือ ร้อยคนปลูกหนึ่งคนตัดตายเป็นเบือ ไม่น่าเชื่อไม่เหลือไม้ไว้อุ้มน้ำ ผืนแผ่นดินร้องไห้เพราะไม้หมด คนแหกกฎธรรมชาติอนาถล้ำ ยามฝนหลากไร้รากไม้ให้เกาะกำ ใครละทำ ก่อกรรมไว้ ไหลท่วมเมือง เพราะล่วงล้ำทำแก่เขา..โดนเอาคืน (โสน้าน่า..) งานท่านงามความก็หลาก..ขอฝากแจม..
18 มิถุนายน 2555 15:48 น. - comment id 1236265
ควรร่วมกันปลูกป่าอย่าตัดไม้ ผืนดินได้อุ้มน้ำนำความหวัง อากาศมีอ้อกซิเยนเป็นพลัง ลูกหลานยังอยู่รอดอย่างปลอดภัย
19 มิถุนายน 2555 13:09 น. - comment id 1236285
ถ้าเลิกกรมป่าไม้เสีย ป่าเมืองไทยคงเหลืออีกมากกว่านี้
19 มิถุนายน 2555 16:20 น. - comment id 1236303
ดูรายการคนค้นคน ตอนไปเยี่ยมคุณวิม สรณะชาวนา นักปลูกป่า และ ใช้สมุนไพรช่วยรักษาคน ชื่นใจค่ะ และ ชอบดูรายการแบบที่กลับเข้าไป สู่พงไพรวิถีดิบเดิมเรียบง่าย เป้นสัจจะชีวิตที่น่ายกย่องยิ่งค่ะ คิดถึงนะคะ