เสียงอื้ออึงถึงเจ้าว่าวตามสาย ยามนี้หายห่างหน้าว่าไปไหน ไปหลงแสงส่องศรีศิวิไลซ์ หลงคนใหม่เมืองกรุงเจ้าปรุงเปรอ เดือนดวงเด่นดอกฟ้าราตรีเศร้า คงไม่เท่าหัวใจใฝ่รักเสมอ ทั้งที่รู้เอื้อมเดือนเหมือนละเมอ ปล่อยให้เพ้อลอยคว้างกลางแสงดาว คืนนี้เหงาเวิ้งว้างบนทางฟ้า มืดมิดทางเสน่หาในห้วงหาว สายัณห์คล้อยทอแสงระยับพราว ให้คืนหนาวบอกเจ้าใครเฝ้ารอ คืนกลับมาอีกครั้งข้ายังถวิล อยากได้ยินเสียงเจ้าเฝ้าร้องขอ กลับคืนรังเถิดหนาข้ายังรอ ข้าเพียงขอให้เจ้ากลับคืนเรือน
4 ธันวาคม 2553 05:31 น. - comment id 1171614
เฮ้อ อ่านแล้วอยากกลับบ้าน
4 ธันวาคม 2553 16:52 น. - comment id 1171699
มาแต่งคำย้ำเพรียกเรียกคืนเรือน เสียงพร่ำเตือนเร้าใจคล้ายเพลิงสุม เฝ้าไตร่ตรองถ่องแท้ทุกแง่มุม ยังเคลือบคลุมไมตรีเคยมีมา เหมือนม่านกั้นเปิดใจไม่ประจักษ์ เมื่ออยู่บ้านหวานรักมักต่อหน้า พอคล้อยหลังบังใบยามไกลตา กลับหลงเหลิงเริงร่าหนุ่มหน้ามล จะให้หวนคืนเรือนเหมือนเก่าก่อน หลับตานอนปลงใจไม่ได้ผล ก็ยังเป็นเหมือนเช่นปุถุชน ความอดทนสิ้นสุดรุดจากเรือน เปิดโอกาศให้คิดพินิจตรอง ระหว่างสองเลือกใครให้เป็นเพื่อน ความสัมพันธ์ฉันท์คู่ดูลางเลือน อยากย้ำเตือนครั้งนี้มิอาลัย... เมื่อเลือกเขา เรายังเป็นเพือนกันเท่านั้นไม่กลับไปเหยียบเรือนนี้อีก
4 ธันวาคม 2553 17:26 น. - comment id 1171701
ความคิดถึงอึงอลจนล้นหลาก เพราะรักมากโฉมตรูรู้บ้างไหม ไม่เคยยุ่งข้องเกี่ยวเหลียวแลใคร ไม่เคยมีคนใหม่ในสายตา คืนเดือนดับลับลามองฟ้ามืด หรือรักจืดจางเล่ห์เสน่หา ความภักดีที่มีเสมอมา คงไร้ค่าแล้วหนอแสนท้อใจ ในคืนเหงาซ่อนเงาแหงนมองฟ้า ไยคิดว่าร้างรากลับมาใหม่ หรือเจ้าแอบลวงหลอกคิดนอกใจ คิดว่าพี่เหลวไหลใจวกวน ยังคงอยู่เคียงใกล้ไม่เหินห่าง ไม่แรมร้างหายลับให้สับสน ยังยืนยันยั่งยืนชื่นกมล อย่ากังวลเลยหนายอดยาใจ
4 ธันวาคม 2553 18:56 น. - comment id 1171710
ให้คืนเรือนถิ่นอยู่ที่เคยพัก ยังรอรักจากคนไกลด้วยหวัง ให้หวนกลับถิ่นเดิมคือรวงรัง เป็นคำสั่งของสาวผู้รอคอย แวะมาร่วมแจมหน่อยนะครับ
4 ธันวาคม 2553 21:09 น. - comment id 1171716
คืนเรือน ภาษาใต้เรียกว่า หล๋บเริน < กลับบ้าน >
5 ธันวาคม 2553 01:12 น. - comment id 1171742
ดีจ้าคุงเมื่อวาน ในความรัก สำหรับบางคน และบางใคร หัวใจก็ปรารถนาไม่หยุดนิ่ง
5 ธันวาคม 2553 01:30 น. - comment id 1171743
ดีจ้าคุงฤกษ์เมื่อไหร่จะล็อคอิน มาแต่งคำย้ำเพรียกเรียกคืนเรือน เสียงพร่ำเตือนเร้าใจคล้ายเพลิงสุม เฝ้าไตร่ตรองถ่องแท้ทุกแง่มุม ยังเคลือบคลุมไมตรีเคยมีมา เหมือนม่านกั้นเปิดใจไม่ประจักษ์ เมื่ออยู่บ้านหวานรักมักต่อหน้า พอคล้อยหลังบังใบยามไกลตา กลับหลงเหลิงเริงร่าหนุ่มหน้ามล จะให้หวนคืนเรือนเหมือนเก่าก่อน หลับตานอนปลงใจไม่ได้ผล ก็ยังเป็นเหมือนเช่นปุถุชน ความอดทนสิ้นสุดรุดจากเรือน เปิดโอกาศให้คิดพินิจตรอง ระหว่างสองเลือกใครให้เป็นเพื่อน ความสัมพันธ์ฉันท์คู่ดูลางเลือน อยากย้ำเตือนครั้งนี้มิอาลัย... อยากจะรู้หัวใจใครคนหนึ่ง คนที่ซึ่งร้องหาไม่มาไหน ให้พินิจคิดดูทั้งหัวใจ คงไม่ใช่ที่ใจนั้นคร่ำครวญ อย่ามาล้อแค่เล่นเป็นบทกลอน อย่ามาอ้อนคำคมชมให้หวน อย่ามาย้ำคำคนให้เรรวน อย่ามาชวนหัวใจให้คะนึง ไปเถิดหนาคนดีที่รักข้า ความรักซึ้งเสน่หาข้าคิดถึง จะผ่านไปหรือเปล่าเฝ้าตราตึง จะส่งถึงเธอรึไม่ใจยังคอย ลือไปแสนแปดร้อยกลอยใจนั่น คิดคิดแล้วสั้นสั้นมันสุดสอย หลงเสียงเพลงรักหวานที่ล่องลอย โปรดอย่าปล่อยหัวใจใครคะนึง ตอบมั่วๆมาตามภาษาใจ
5 ธันวาคม 2553 01:41 น. - comment id 1171744
ดีจ้าคุงหมออินสวน ยังคงอยู่เคียงใกล้ไม่เหินห่าง ไม่แรมร้างหายลับให้สับสน ยังยืนยันยั่งยืนชื่นกมล อย่ากังวลเลยหนายอดยาใจ ยังรักน้องใช่ไหมพี่ไม่เปลี่ยน ต่อให้โลกหมุนเวียนไปลี่ยนไหน ยังคงมีความรักความจริ งใจ เผื่อให้ใครสักคนวนเข้ามา คิดถึงแอบซ่อนไว้ไม่ให้เห็น อยากซ่อนเร้นหัวใจปรารถนา คิดแค่นิดซ่อนหน่อยคอยแก้วตา แอบสั่งสอนวาสนานั้นมาดล ใจก็เลยลอยล่องท่องเวหา ความคิดถึงปรารถนาพาสักหน มาให้พบสบแค่เพียงหนึ่งคน มาเย้ยยลหัวใจใครคิดทวน ไปเมาต่อแระ อิอิ
5 ธันวาคม 2553 02:10 น. - comment id 1171745
เมา มาว มาวววว เด่วตอบใหม่ ตอนไม่...มาววววววววววว
5 ธันวาคม 2553 10:26 น. - comment id 1171812
ดีจร้า...อาคุงยา... วันนี้..มาวววไหมอ่ะ...อิอิ ตอบสองบทก่องยังงง... กดดันๆๆๆ... วันนี้...โปรแกรมเยอะ...รีบมารีบไป...จร้า..
5 ธันวาคม 2553 10:59 น. - comment id 1171827
กลับมาแล้วค่ะ โอ๋ ๆ อย่าเศร้าไปเลยน้า ๆๆๆ
5 ธันวาคม 2553 15:43 น. - comment id 1171846
5 ธันวาคม 2553 21:31 น. - comment id 1171859
ท่อ สาวดึก มาถามหาคืนเรือน สงสัย เฌอมาลย์มะไปแจม...
5 ธันวาคม 2553 22:17 น. - comment id 1171861
ถึงแล้วจ้า จะสานต่อไงดี
6 ธันวาคม 2553 09:59 น. - comment id 1171898
ปิ๊กบ้านเต๊อะ อิอิ
6 ธันวาคม 2553 14:58 น. - comment id 1171911
คืนเรีอนมาแล้วจ้า.... สบายดีหรือป่าวคะ...
7 ธันวาคม 2553 12:57 น. - comment id 1171959
ดีจร้า...อาคุงยา...อีกแระ... เขาไม่คืนเรือน...ใช่มะ...อิอิ นับราตรี วี่แวว ไปแล้วลับ เฝ้านอนนับ วันเดือน ที่เคลื่อนพ้น โอ้ใจหนอ รอเขา เราเศร้าทน คอยครวญจน น้ำตา บ่าแก้มนอง คงนอนอุ่น แช่น้ำ เมื่อยามหนาว น้ำอุ่นพราว รดริน สิ้นความหมอง ลืมน้ำเย็น เป็นเหน็บ เจ็บกระดอง- -ใจเมื่อลอง ราดรด ไร้บทจำ ลมยามพัด ซัดผ่าน สะท้านกาย หนาวจะตาย ไร้กอด ตลอดย้ำ ว่าสะทก อกสะท้าน ร่านระกำ ลมพาลช้ำ ชอกจิต ผู้ชิดเคย คิดถึงมือ อุ่นอุ่น ละมุนลูบ คิดถึงจูบ...พรมปราง มิห่างเฉย ดิ้นพองาม ยามจูบ จะลูบเชย ไกลแล้วเลย ร้างฝัน เมื่อวันวาน.... มิคืนเรือน เหมือนแกล้ง ให้แห้งเฉา ทิ้งให้เรา จมใจ สิ้นไร้หวาน หากไปแล้ว ไปลับ ไม่กลับพาน โปรดกลับบ้าน แค่ฝืน มาคืนใจ... ทนได้อ่ะป่าว...มิตอบๆๆ...อิอิ
7 ธันวาคม 2553 17:07 น. - comment id 1171989
ไปแอ่วอุบลฯบ่เจ้า คนอุบลฯอู้ภาษาเหนืองามขนาดนะท่านปี้
7 ธันวาคม 2553 17:08 น. - comment id 1171990
ปิ๊กบ้านกันเต๊อะ ไปแฮ็บไข่กันตวย
7 ธันวาคม 2553 17:10 น. - comment id 1171991
20 เห็นว่ากลับเฮือนมือเปล่า ย๊ะอันหยังก็บ่รำ.. รำแต้ๆ หากไปหม่ำไข่ ไปดีกว่า ก่อนชาวบ้านจะตกใจ แฮ่ๆๆ
13 ธันวาคม 2553 01:37 น. - comment id 1173077
ทำใจ จะฝนกี่ฟฤดุที่ผ่านพ้น กลับต้องทนกลับความเจ็บแสนเหน้บหนาว ยังอ้างว้างเปล่าวเปียวแสนเดียวดาย ไร้แม้นคนข้างกายคอยดูแล คงไม่กลับมาแล้วหนอเธอคนนั้น ไม่มีวันที่เธอจะมาหา คงสุกข์สมอุดมเปรมปรีดา วาสนาเราต้องห่างกันไหล..แสนไกล