นับจากนี้ขอลาไกลไม่มาพบ ขอให้รักเธอนั้นจบและเลือนหาย เหลือแค่เพียงรักของฉันที่เดียวดาย คงวันตายที่จะลบเลือนมัน ขอให้เราจากกันด้วยดีเถิด รักที่เกิดเก็บไว้ในใจฉัน นานแค่ไหนจะไม่เปลี่ยนไปตามวัน ความผูกพันจะไม่มีลบเลือนไป ขอส่งใจให้เธออยู่ห่างห่าง ให้ช่องว่างกั้นเราเข้าใจไหม โปรดรับรู้เถอะนะไม่เป็นไร ขอลาไกลเพื่อรักษาความผูกพัน
6 พฤษภาคม 2552 18:16 น. - comment id 981209
ลืมให้สิ้นซากจากวันนี้ อย่าหมายมีวันหน้าวันฟ้าใส หันหลังลาไม่มีแม้คำเสียใจ เส้นขนานกันไปตราบนี้เป็นนิรันดร์ ไม่ทราบเกิดอะไรขึ้น พี่พุด ก็ว่าไปตามกลอน ห่วงใยนะคะ ด้วยรักและซึ้งในน้ำใจน้องมากมาย พี่พุด พี่สาวนา
6 พฤษภาคม 2552 20:08 น. - comment id 981274
ขอให้เราอยู่ด้วยกันทุกวันเถิด สิ่งที่เกิดนึกว่าเป็นความฝัน ต่อแต่นี้จงมีเราและรักกัน ความผูกพันจะไม่มีลบเลือนไป
6 พฤษภาคม 2552 21:00 น. - comment id 981287
ความผูกพันไม่มีลบ แม้ว่าจบลงที่ตรงไหน อาจจะเป็นที่เราจากกันไป ในหัวใจไม่เคยลืมว่ารักเธอ คุณกบสบายดีหรือเปล่าครับ...เป็นห่วงนะครับ
6 พฤษภาคม 2552 22:05 น. - comment id 981332
จากกันด้วยดี ก็ดีไปอีกแบบเหมือนกัน เพราะในที่สุด เวลาก็จะรักษาเอง
7 พฤษภาคม 2552 11:06 น. - comment id 981437
พี่พุด สวัสดีค่ะ ขอบคุณสำหรับความห่วงใยนะคะ สิ่งที่เกิดขึ้นเป็นความเปลี่ยนแปลง ที่ไม่ได้คาดคิดและไม่ได้เตรียมตัวรับมือกับ ความเปลี่ยนแปลงนี้ ก็อาจจะทำให้เขวไปบ้างค่ะ แต่ก็ยังพอที่จะประคองตัวได้อยู่ค่ะ ก็พยายามไปตามวิถีทางที่ควรจะเป็น ขอบคุณมากๆค่ะที่แวะมาทักทาย ขอให้พี่พุดมีความสุขมากๆนะคะ จะเข้มแข็งให้ได้โดยเร็วและไม่จมอยู่กับ ความรู้สึกที่ขุ่นมัวนี้อีกต่อไปค่ะ
7 พฤษภาคม 2552 12:08 น. - comment id 981446
ก่องกิก สวัสดีค่ะ หากเป็นฝันคงจะร้ายอย่างที่สุด จึงอยากหยุดเอาไว้ไม่อยากฝัน ความมั่นใจในเมื่อพี่ไม่ให้กัน อีกทั้งวันผ่านไปไม่มั่นคง จะให้คบคบไปในเมื่อรู้ ไม่อยากสู้ไม่วุ่นวายไม่ลุ่มหลง เมื่อรู้ดีว่ารักนี้ต้องจบลง ถึงได้ปลงไม่อยากจะก้าวเดิน สิ่งที่เกิดเป็นเพราะใครกันที่ก่อ จะคิดต่อสายใยไกลห่างเหิน เป็นพี่เองที่เลือกทางและหมางเมิน จึงเผชิญเจ็บปวดทั้งสองคน ความผูกพันในใจฉันลบเลือนแน่ เพราะอ่อนแอหากนึกถึงอีกหน ความเจ็บปวดที่ได้รับมันเกินทน ให้รู้สึกมืดมนในหัวใจ ไม่ต้องห่วงจะส่งความห่วงใยหา แม้เวลาจะผ่านนานแค่ไหน แต่จะไม่พบเจอแม้ทางใด ขอลาไกลเหมือนคนไม่รู้จักกัน ................. ขอบคุณที่ทักทายกันค่ะ ขอให้มีความสุขนะคะ ยิปซี 4 สวัสดีค่ะ ลืมไปซะว่าเคยรักฉันคนนี้ ให้หลบลี้จากใจจะได้ไหม สิ่งที่เกิดคือความจริงใช่ฝันไป รับไม่ได้ขอได้ไหมขอลาไกล ความผูกพันแม้ว่ามันไม่อาจลบ ในเมื่อจบคงไม่ยากเกินทนไหว ความเจ็บปวดสักวันคงหายไป พร้อมกับใจที่ลืมเลือนความผูกพัน ....................... ขอบคุณที่ทักทายกันค่ะ ขอบคุณสำหรับความห่วงใย ในตอนนี้ คิดได้เยอะมากแล้ว คิดว่าคงจะไม่เป็นไรแล้วค่ะ ได้เลือกทำในสิ่งที่ทำให้สบายใจที่สุดแล้ว บางครั้งกับบางเรื่องราว ไม่จดจำมันไว้เลยก็ดีค่ะ ยาแก้ปวด สวัสดีค่ะ ใช่ค่ะ จากกันด้วยดีและด้วยความเข้าใจ เป็นสิ่งที่ดีค่ะ เราเข้าใจในสิ่งที่อีกคนต้องการและยินดีจะทำตาม เพื่อให้เข้าสบายใจ แต่คงจะไม่ได้ทุกเรื่อง ต้องมียกเว้นกันบ้าง ส่วนอีกคน ก็ยังคงไม่เข้าใจในความต้องการ ของเรา ยังคงคิดปิดกั้นตัวเองออกจากความยุ่งยากและวุ่นวาย อย่างไม่เข้มแข็งและมั่นคง จนเกินที่จะเยียวยา แต่อยากจะบอกว่า ที่เลือกจากมาไม่ใช่ว่าจะใจร้าย แค่อยากทำให้อะไรอะไรมันง่ายขึ้นเท่านั้นเอง และที่สำคัญที่สุดที่อยากจะบอก อีกคนก็คือ คนเราไม่สามารถยื้อทุกสิ่งทุกอย่างเป็นของตัวเองได้หมด เพราะ คนเราทุกคนต่างก็มีชีวิต มีความคิด มีจิตใจค่ะ ขอบคุณที่ทักทายกันนะคะ เชื่อว่าเวลาเป็นยารักษาได้ดีที่สุดค่ะ ขอให้มีความสุขนะคะ
23 พฤษภาคม 2552 17:14 น. - comment id 988999
คำว่า"ลา"ยากจะพูดหากยังรัก เพราะต้องหักห้ามใจไม่โหยหา จากเคยเฝ้าเคยผูกพันธ์ร่วมชีวา ต้องกลับมาร้างลาจากกันไป ยากจะหันหลังกลับไม่มองหน้า ยากจะฝืนกลั้นน้ำตาเอาไว้ได้ พอเข้าใจในความเจ็บที่ตัดใจ ไม่เป็นไรสู้ต่อไปจงอดทน คำๆนี้พูดได้ยากนะคะ หนูเข้าใจดี เป็นกำลังใจให้พี่สาวคนนี้เสมอนะคะ