นกตะวัน
เมื่อใกล้เวลาที่นัดหมายกันไว้ อาไกให้เพื่อนของเขามารับแทน เพราะต้องไปรับนักท่องเที่ยวอีกคณะหนึ่ง เรารีบขนข้าวของสัมภาระใส่ท้ายรถ พวกผู้ชายขึ้นนั่งที่กระบะท้าย ส่วนผู้หญิงนั่งข้างในตอนหน้ารถ ผมมองดูทิวทัศน์สองข้างทางมาโดยตลอด เพราะช่วงขาลงไม่ค่อยมีฝุ่นเท่าไรนัก มองดูขุนเขาที่ค่อยๆลดระดับลงมาเรื่อยๆในขณะที่กำลังนึกถึงสิ่งต่างๆที่พบเห็นตลอดสามวันครึ่งที่ผ่านมา มิเคยลืมเลือน และไม่รู้ว่าอีกเมื่อไรจึงจะได้กลับขึ้นมาบนดอยอีก
ณ ขอบฟ้าผ้าห่มปกเหนือตกสุด
มิอาจหยุดยั้งอารมณ์ชื่นชมฉัน
ลมหนาวโปรยโชยสะบัดพัดทั้งวัน
จิตใจนั้นแนบนิ่งพักพิงไพร
ยามแสงทองส่องทาผืนป่าเขา
แดดโลมเล้าเหล่าพฤกษาพาไ
707
2
0
หน้าส่วนตัว
