** สายฝน หล่นจาก ฟากฟ้า
สู่ท้อง ธารา ธารใส
ไหลริน เอื่อยเอื่อย เรื่อยไป
ผ่านไพร ชื่นใจ ให้เย็น
มัจฉา แหวกว่าย ไปมา
ฝูงปลา หลบลี้ ที่เห็น
ธรรมชาติ สุขสม ร่มเย็น
ดังเช่น พฤกษ์ไพร ในพนา
ธารทอง คลองใส ใจนึก
รำลึก สุขสันต์ หรรษา
กลางดง พงพี บีฑา
ท้องนา ทุ่งทอง ผองไทย
สายน้ำ ไหลไป ไม่กลับ
เลยลับ แดนดิน ถิ่นไหน
ชื่นฉ่ำ สุขล้น หทัย
ธารใส ไหลเย็น สู่ชน.....ฯ