ศาลาไทย
หัวใจเปียกฝนจนดึกดื่น
ฝ่าคืนมืดหนาวร้าวหัวอก
ข้ามฝั่งคืนหวั่นสั่นสะทก
เจียนตกน้ำตากระอักตาย
ใครเล่าทิ้งกันในวันท้อ
ใครห่างให้รอร้างจุดหมาย
ใครปล่อยย่ำเดินอยู่เดียวดาย
ใครย้ำทำร้ายตลอดมา
ความฝันเลื่อนลอยกี่ร้อยเรื่อง
คืนวันเปล่าเปลืองไร้คุณค่า
ชีวิตทุ่มเททุกครั้งครา
ทบทวนเวลาจึงเข้าใจ
เลิกหวังคำปลอบประโลมขวัญ
เลิกหวังคำมั่นแม้หม่นไหม้
เลิกหวังความรักความห่วงใย
เลิกหวังจากใครเจ็บให้จำ
หายใจแทนกันได้ที่ไหน
ล้มแล้วลุกใหม่ฝืนกลืนกล้ำ
เพียงตนพึ่งตนอดทนทำ
ขื่นคำหมิ่นหมางก็ช่างใคร
เส้นทางเดียวดายนับแต่นี้
เหลือเพียงปรารถนาดีมอบให้
ยังฝัน - ยังหวัง - ยังหายใจ
หยัดยื
2855
2
0
หน้าส่วนตัว
