Pheem
การเกิดแก่เจ็บตายในชีวิต
เป็นลิขิตธรรมชาติวาดสร้างสรรค์
ไม่มีใครอยู่ยงคงกระพัน
สรรพสิ่งล้วนเปลี่ยนผันทุกวันไป
จะหลีกลี้หนีหน้าหากำบัง
อยากจะรั้งฉุดยื้อหรือผลักไส
ทุกชีวิตแม้อึดอัดถูกขัดใจ
มิมีใครหนีได้พ้นสักคนเลย
ต้องแหวกว่ายวนเวียนในวัฏฏะ
หากไม่ละทำจิตว่างมัววางเฉย
ปล่อยกิเลสพูนพอกจนงอกเงย
เพราะไม่เคยปฏิบัติขัดดวงมาน
เกิดแก่เจ็บแล้วตายในที่สุด
แต่ไม่หยุดเวียนว่ายในสงสาร
ด้วยกิเลสเหตุหลักทำดักดาน
ท่องเที่ยวไปในสงสารอีกนานไกล
พุทธองค์ทรงชี้วิถีหลัก
ควรดำเนินตามมรรคจักสดใส
ดับกิเลสเหตุต้องท่องเที่ยวไป
หากดับได้ก็สิ้นสุดหยุดวนเวียนฯ
2227
3
0
หน้าส่วนตัว
