ม้าก้านกล้วย
แสงสุรีย์สีทองมองไสว
ยังหมองไปยามไล้ผิวกายเจ้า
ลมรำเพยหอมประทินกลิ่นเบาเบา
ก็อับเฉายามประชันรัญจวนนาง
ผกาสวยทั้งสามภพครบถ้วนแล้ว
ยังพ่ายแววเรียวปากโลมโฉมสล้าง
นวลโสมนวลสวยสรรจันทร์กระจ่าง
แค่นวลปรางเฉิดฉายก็อายเอิน
ตาเนื้อทรายสวยด้วยสมทรง
มิอาจส่งแววแข่งด้วยแรงเขิน
แววเนตรนงรามงามเหลือนเกิน
ดังเช่นเชิญ มณีลอย พลอยพิไล
ลำหับ - รจนาลือว่าเลอ
พบเธอต้องคงต้องนั่งร้องให้
เตียวเซี่ยน ไซซี ที่ใครใคร
ยกว่างาม เกินใครใครยังพ่ายน้อง
กิ่งหลิวก้านเรียวเพรียวสลวย
ยังขวยยามเธอเพลินเดินทอดน่อง
นวลว่านวลเนื้อเนียนลำเทียนทอง
ยังมิผ่อง เท่ากนก ดรรชนี
ไม่หวังจะได้ชมจะได้เชย
จึงเฉยเฉยไม่ฝันไป
1930
3
0
หน้าส่วนตัว
