ไวยากรณ์
ไม่รู้จะเอ่ย ..อย่างไรดี
กับน้ำใจที่ล้นปรี่ มิมีเหมือน
แม้วันเวลา ล่วงเลย มิแชเชือน
ใช่จะลืม เลอะเลือน ตามเวลา
เธอกลับมาเป็น คนเก่า
คนที่เรา คอยเฝ้า คอยห่วงหา
คนที่เรา คอยเป็นห่วง ทุกเวลา
คนที่เรา สัญญา ไม่ทิ้งกัน
แม้จะอยู่ ไกลกัน ต่างจังหวัด
ใช่เป็นเครื่องชี้วัด ..อย่างไรนั้น
ถึงตัวห่าง ใจใช่ จะห่างกัน
ความสัมพันธ์ คงมั่น ไม่เสื่อมคลาย
ฝากดูแล ตัวเอง ..ให้ดีนะ
ด้วยภาระ หน้าที่ใช่หนีหาย
อยากจะไป อยู่เคียง ข้างๆ กาย
หลังผ่านวัน เลวร้าย ในวันวาน
เวลา และวารี ใช่ไหลกลับ
ผ่านและลับ เลยไป ตามทางผ่าน
แต่น้ำฝน ไหลเย็น จากวันวาน
กลับเป็นธาร น้ำเย็น ..มาอีกครา
1943
8
0
หน้าส่วนตัว
