ทิพย์ญาดา , วนาศิริ
ดวงตาพร่าอาทรภมรหนุ่ม
สองใจซุ่มเห่อเหิมเติมไฟฝัน
ศรัทธากับกลิ่นไอไฟคนธรรพ์
ทุกวัยวันเพลิงพิษติดมายา
ปล่อยความรักเบ่งบานกลางม่านหมอก
รักผลิดอกฉันเป็นเช่นบุปผา
เขาเปลียบเหมือนภุมรินบินผ่านมา
ร่อนถลาเคล้าคลึงซ่านซึ้งทรวง
หอมดอกชู้ชูก้านบนลานรัก
ซึ้งตะหนักรักแนบแอบหวงห่วง
ระเริงหลงเร้าเร่งเพลงลมลวง
หลงติดบ่วงทั้งที่รู้มีภัย
ก้าวสู่ทางหนุ่มสาวเรื่องราววุ่น
โชนกลิ่นกรุ่นแฝงมนต์จนหวั่นไหว
อำนาจลับภมรร้างรักจางไป
ทิ้งดอกไม้อับเฉาเหงาฤดี
เป็นกุหลาบกลีบช้ำสิ้นไร้กลิ่นหอม
ถูกดมดอมหมดสิ้นทั้งกลิ่นสี
ดอกซ่อนชู้ตายเห็นเป็นราคี
ภมรหนีหลงไพรดอกไหนกัน
สมน้ำหน้าบุปผ
หน้าส่วนตัว
1700
0
0
