กิ่งโศก
กรุงเทพ เมืองฟ้า อัมรินทร์
ศิวิไล เมืองอินทร์ แว่นฟ้า
หญิงงามรูป ยั่วสั่น ไหวอุรา
คนชาวป่า เช่นข้า ย่อมเขลาเกิน
หลงรูป ฤาหลง หทัยนั่น
หลงชั่ววัน กาลล่วง จนนานเนิ่น
หลงตามืด ไม่มอง แลไม่เมิน
หลงก้ำเกิน กว่าใจ จะถอนคืน
คงจะลืม ไม่ลง เป็นแน่แท้
คงไม่ลืม โฉมแม่ งามระรื่น
คงไม่ลืม รสหวาน ที่หลงกลืน
คงไม่ลืม พิษยื่น ให้พังภิน
สิ้นสี สิ้นแสง สิ้นแรง สิ้นหวัง
สิ้นหมด สิ้นพัง จนพังสิ้น
สิ้นน้ำ สิ้นฟ้า แลสิ้นดิน
สิ้นถวิล สิ้นปอง จนหมองจม
จมปลัก จมโคลน จมซากรัก
จมบ่อปลัก หักซ่อน ให้จมล่ม
จมใจ จมจืด จมแจ้ง สุดจม
จมระทม จมท่วม จมใจ....ตา
:
จักเอา โอสถใด มายาเยียว
จักเสาะเทียว
1673
3
0
หน้าส่วนตัว
