เพลงกลางป่า
ช่วยวิจารณ์ด้วยนะครับ เพื่อที่ผมจะได้เอาไปปรับปรุง
สักวันหนึ่งผมหวังว่า กลอนที่ผมแต่งจะได้ตราตรึงและซึ้งในใจใครสักคนนะครับ
มีคนจนมากมายหลายหมื่นแสน
ต้องข้นแค้นเหน็บหนาวปล่าวเปลี่ยวเหงา
ไร้ที่อยู่คนรู้ใจเหมือนไร้เงา
ฟังแล้วเศร้าเราคนจนทนต่อไป
ผู้คนมองจ้องดูอยู่มากมาย
น่าอับอายไร้ที่อยู่ไร้จุดหมาย
เส้นทางเดินยังไม่รู้อีกเท่าไหร่
ถึงจะไปถึงเส้นชัยได้อย่างเขา
ชีวิตคนขีดเขียนเรียนรู้ได้
มีหัวใจและน้ำตาปลอบตัวเรา
เส้นทางเดินอาจไม่ดีเหมือนใครเขา
ถึงจะเศร้าเราสู้ไปใจคะนอง
คนนับค่าถือหน้าตาเกียรติยศ
น่าสลดที่คนจนต้องหม่นหมอง
ก็คนจนไม่มีใครให้มามอง
จึงต้องทนอยู่ไปไร้คนดู
ชีวิ
1231
3
0
หน้าส่วนตัว
