7 ตุลาคม 2546 23:24 น.
windsaint
ฝนพรำ
ฝนพรำ..ฉ่ำโรยโปรยปราย
เป็นสายละอองหยาดฝน
รินไหลไปสู่ผู้คน
เหมือนหล่นลงกลางหว่างใจ
ขอบฟ้าเจือสีเทาจาง
ขอบทางเป็นแสงสุกใส
ขอบฝั่งขอบฝันวันไกล
ขอบใจใกล้อยู่คู่กัน
หยาดฝนหล่นลงจากฟ้า
หยาดมาจรงกลางใจฉัน
หยาดรักหยาดหยดรดพลัน
หยาดคำรำพันรักเธอ
หยาดเพชรหล่นมาจากฟ้า
หยาดน้ำตาจากคำพร่ำเพ้อ
หยาดฟ้ามาดินถิ่นเกลอ
หยาดใจรักเธอคนเดียว
หยาดหยดจากใจให้เธอ
ไม่เพ้อไม่ฝันวันเปลี่ยว
คงรักกันมั่นกลมเกลียว
คือเธฮคนเดียวไม่เปลี่ยนแปลง
14 กันยายน 2546 15:37 น.
windsaint
ห่างไกล
ทำได้เพียงแค่มองเธอห่างห่าง
เพราะที่ว่างข้างเธอไม่มีเหลือ
แม้ที่ว่างข้างฉันจะเหลือเฟือ
แต่ทุกเมื่อเธอไม่เคยจะสนใจ
แม้ที่ว่างข้างเธอจะพอมี
แต่เหลือที่จะฝ่ากำแพงใหญ่
ฉันก็แค่คนเดินดินไม่มีใคร
จะเอาอะไรที่ไหนฝ่ากำแพง
ได้แค่เพียงมองเธออยู่ห่างไกล
แต่หัวใจก็ไม่เคยเสแสร้ง
พยายามทำเพื่อเธออย่างเต็มแรง
จะแสดงอย่างไรให้หันมา
ถึงเป็นได้แค่คนที่มีใจ
ถึงไม่ใช่คนที่เธอมองหา
แต่ก็มีความจริงใจในแววตา
ที่จะบอกให้รู้ว่าฉันรักเธอ
ทำได้เพียงรักเธอให้ดีที่สุด
ใครจะฉุดรั้งไว้ใจก็เผลอ
ยังเฝ้ารอเครื่องบิน(เครื่องเดิมๆ)ที่อยากเจอ
เพราะยังเป็นคนที่รักเธอสุดหัวใจ
14 กันยายน 2546 15:03 น.
windsaint
ดาวกับเดือน
มองดูจันทร์รำพึงหนึ่งอาวรณ์
ส่งสะท้อนหัวใจให้คิดหวน
เดือนมีดาวนับพันให้รัญจวน
แต่แล้วล้วนเหลือเดือนไร้เพื่อนเคียง
เปรียบที่ตัวมีล้นคนรู้จัก
แต่น้อยนักหาใครที่ไม่เถียง
คอยรับฟังคอยเอื้อเฟื้อเมื่อนอนเตียง
มีแต่เพียงเพื่อนกินจนสิ้นใจ
ขาดเพื่อนแท้คอยเตือนให้เพื่อนรู้
เหมือนเดือนดูขาดดาวสกาวใส
ยามแรมค่ำขาดคนมาสนใจ
หรือมีใครใดรู้อยู่เคียงกัน
หรือมีใครคอยเป็นเช่นฉันท์เพื่อน
หรือมีใครคอยเตือนเพื่อนอย่างฉัน
หรือมีดาวดวงใดให้ผูกพัน
แต่คืนนั้นหรือคืนนี้ไม่มีใคร
หรือเธอรู้คืนนี้ที่ดาววาววับ
หรือเธอนับดาวเดือนเป็นเพื่อนไหม
หรือคืนนี้มีฉันจนวันใด
แต่หัวใจฉันนี้มีแค่เธอ
23 สิงหาคม 2546 23:45 น.
windsaint
แค่ฉัน
ใกล้สายตาแต่ไกลใจไม่อยากรู้
หรือเธอมีใครอยู่ในใจนั้น
แอบมองแอบคอยเธอทุกวัน
เพราะใจฉันทั้งใจให้แต่เธอ
ไม่ได้มีเวทย์มนต์หรืออื่นใด
แค่มีใจที่รักจริงเสมอ
ไม่ใช่คนเก่งกาจหรือเลิศเลอ
ที่ให้เธอก็มีเพียงลมหายใจ
แค่เพียงคนธรรมดาไม่เก่งกาจ
ไม่บังอาจเป็นเจ้าของจองส่วนไหน
จะเดิมพันทั้งตัวและหัวใจ
มอบรักให้เธอเท่านั้นฉันสัญญา
ขอเพียงเธอยินดีที่จะรัก
ขอสมัครเป็นหนึ่งคนให้ค้นหา
ขอเพียงความจริงใจในสายตา
ให้เธอเป็นคนล้ำค่าของหัวใจ
อยากมีใจให้ฉันได้รับรู้
ว่าเธออยู่ในใจฉันได้ไหม
บอกกันสิว่ารักไม่เปลี่ยนไป
แล้วทั้งใจของฉันจะให้เธอ
16 สิงหาคม 2546 23:23 น.
windsaint
หวาน
หวานลมหวานผ่านผิวที่ปลิวไสว
หวานที่ใจใช่คร้านที่หวานชื่น
หวานคำหวานหว่านล้อมให้ค้อมคืน
หวานจิตฝืนยืนนานให้หวานใจ
หวานคงหวังตั้งอยู่ให้รู้เท่า
หวานจิตเข้าเร้าถึงที่ซึ้งไหม
หวานยังวาดปรารถนาเท่าคราใด
หวานที่ใจให้หวานปานแก้วตา
หวานลมหวานผ่านหูไม่รู้จิต
หวานให้คิดพิศวาสปรารถนา
หวานใดหลงคงหวานซาบซ่านซา
หวานยิ่งกว่าว่าหวานคือหวานใจ
หวานถึงทรวงล่วงล้ำคำว่าหวาน
หวานยืนนานหวานอยู่จงรู้ไว้
หวานเท่าคิดจิตป่วนจนกวนใจ
หวานสิ่งใดใช่นานเท่าหวานเธอ
หวานเข้าไปในอกตกถึงจิต
หวานยิ่งคิดจิตหวานหว่านเสมอ
หวานหัวใจใยหวานนานถึงเธอ
หวานเพราะเพ้อเธอนั้นหมั้นหวานใจ