10 กันยายน 2550 11:21 น.
Saran
นกน้อย ร้องหา ห่วงแม่
จะอยู่ ดูแล หนูไหม
จากรัง ไปนาน เหงาใจ
หนูอยู่ ตัวเดียว น่ากลัว
มีมด ทำรัง ข้างบน
อีกฝน ตกมา ฉ่ำหนาว
อีกทั้ง แมลง ค้างคาว
ยุงสาว ดูดเลือด ตัวโต
หนูหิว เหลือเกิน แทบแย่
รอแม่ มาป้อน อาหาร
รอแล้ว รอเล่า ตั้งนาน
เอ้ะเรา ลืมไป ว่าเป็นลูกลิง!
5 กันยายน 2550 10:58 น.
Saran
หากว่ารักเปรียบดังจันทร์สดใส
ส่องสว่างอยู่ในกลางเวหา
ฉันจะบินขึ้นไปบนนภา
สอยลงมาให้เธอได้ชื่นชม
หากรักเหมือนท้องฟ้าอันกว้างใหญ่
ขอบฟ้าไกลสิ้นสุดมิรู้สม
เธออยากได้สิ่งใดมาเชยชม
ให้เธอสมปรารถนาจะเอามา
แม้ว่ารักดุจไข่มุกในสมุทร
แม้ลึกสุดอยู่ใต้บาดาลไหน
จะหามาให้เธอได้สมฤทัย
หมดหัวใจของฉันมอบให้เธอ
28 สิงหาคม 2550 12:01 น.
Saran
หนึ่งเดียวที่เฝ้าฝันหา
หนึ่งหน้าที่เฝ้าฝันถึง
หนึ่งคนที่คอยคำนึง
นึกถึงเมื่อคราห่างไกล
หนึ่งรักที่มอบให้หมด
หนึ่งหยดหนึ่งรสสดใส
หนึ่งน้ำค้างที่เกาะเต็มใจ
ดั่งสายธารไหลชุ่มเย็น
หนึ่งเดียวที่อยู่ในฝัน
หนึ่งนั้นใช่เป็นอื่นไหน
หนึ่งนี้มิใช่ผู้ใด
หนึ่งเดียวในใจคือเธอ
15 สิงหาคม 2550 09:39 น.
Saran
12สิงหาเวียนมาอีกครั้งหนึ่ง
เทศกาลซึ้งใจคำนึงถึงเธอจ๋า
เธอซึ่งเลี้ยงดูแลเราแต่เล็กมา
พวงมาลาหอบหิ้วไปให้เธอ
รอรถไฟใจยังคิดถึงเสมอ
วันที่เธอบอกรอคอยไม่หนักหนา
เธอมาส่งเทียบท่าชานชาลา
บอกจงไป-มาดีและปลอดภัย
หากไปถึงจะกล่าวสักร้อยครั้ง
รักแม่จังไม่ว่าวันนี้หรือวันไหน
ลูกรักแม่สุดดวงจิตและดวงใจ
ลูกขอให้แม่แข็งแรงสุขภาพดี
นานไปไหมบอกรักแม่ปีละครั้ง
คิดว่ายังไม่เพียงพอหรอกเธอเอ๋ย
บอกรักแฟนกี่ร้อยครั้งไม่เบื่อเลย
ไฉนเลยบอกรักแม่แค่วันเดียว
9 สิงหาคม 2550 10:25 น.
Saran
ใจฉันมีคำอยากเอ่ย
เฉลยความในให้เธอ
แอบรักเฝ้าหลงละเมอ
คือเธอหนึ่งเดียวในใจ
วันนี้มีสิ่งต้องบอก
ว่ารักมากมายเพียงไหน
รักเธอมากมายกว่าใคร
หมดใจฉันยกให้เธอ
รอคอยมานานแสนนาน
ทรมานหัวใจเพียงไหน
วันนี้จะพูดออกไป
ว่ารักเพียงเธอผู้เดียว