ตกกลายเป็น..คนเศร้า..ที่เขาลืม เคยหยิบยืม..น้ำใจ..ให้ไปนั้น เธอเฉลยเอ่ย..แท้แค่..เพียงฝัน ใช่ผูกพัน..ที่ผ่าน..ชั่ววันคืน สุดจะเศร้า..เหงาจิต..ที่เคยคิดหลง เคยมั่นคง..หลงผิด..จิตยากฝืน ความสัมพันธ์..ชั่วครู่..มิอยู่ยืน ทนกล่ำกลืน..ฝืนกิน..รินน้ำตา มาส่งการบ้านค่ะ
11 พฤศจิกายน 2547 17:37 น. - comment id 368210
ต้องกลายเป็น คนเศร้า เมื่อเขาทิ้ง เจ็บปวดจริง เมื่อรัก ทักเพียงผ่าน เหลือแต่เพียง ความหลัง ฝั่งตำนาน กับดวงมาน ที่ระทม ตรมชีวี *-*มารอเป็นเพื่อนน้องอุ๊ดีกว่า แต่เอ๊ ลืมไปยังไม่ได้ทานข้าวเลย ไปทานข้าวก่อนนะจ๊ะ เดี๋ยวจะทานเผื่อด้วยหละ อิอิ*-*
11 พฤศจิกายน 2547 18:04 น. - comment id 368218
เป็นแค่คนเฝ้ารอขอเพียงหวัง เจ็บทั้งยังปวดลึกให้นึกหวน เป็นแค่คนเหงาเศร้าเฝ้าทบทวน เมื่อเธอด่วนตัดรักสลักใจ.... เป็นแค่คนชั่วคราวมันร้าวนัก หนาวใจหนักเมื่อเธอแสร้งแกล้งผลักไส เป็นแค่รักข้ามคืนแบบฝืนใจ ปวดแสนปวด..รักไซร้..ไม่แน่นอน ******* อ่านแล้วอินค่ะ....เศร้าดี...แวะมาทักทายค่ะ
11 พฤศจิกายน 2547 18:06 น. - comment id 368219
โอย..อิ่มจังเลย ใครมาทานข้าวเผื่อเรา.. เอ๊ะ น้องตูนนั่นเอง.. (ยืมบ้านนี้ทักทายน้องตูนหน่อยนะคะ) เป็นได้เพียงคนเหงาที่เศร้าจิต เฝ้าสถิตย์ต่อรักที่ถักฝัน แต่ได้มาเพียงน้ำตาเป็นรางวัล หัวใจนั้นแสนโศกเฝ้าอกตรม** มาเป็นกำลังใจให้น้องอุ๊นะคะ สวัสดีค่ะ
11 พฤศจิกายน 2547 19:01 น. - comment id 368232
สวัสดีค่ะน้องอุ๊ อร่อยไหมจ๊ะน้ำตา ดูท่าจะเค็มนะเนี่ย แวะมาเยี่ยมจ้า
11 พฤศจิกายน 2547 19:43 น. - comment id 368250
ตกกลายเป็น คนเศร้า ที่เขาลืม เคยหยิบยืม น้ำใจให้ไปนั้น..เคยหยิบยืมน้ำใจมาให้ฉัน เธอเฉลยเอ่ยแท้แค่เพียงฝันเธอเฉลยเป็นแค่ความผูกพัน ใช่ผูกพันที่ผ่านชั่ววันคืนตาหลับฝันเงาสลัวเพียงชั่วคืน สุดจะเศร้าเหงาจิตที่เคยคิดหลง..สุดจะเศร้าเหงาจิตเคยคิดหลง เคยมั่นคงหลงผิดจิตยากฝืน.. ความสัมพันธ์ชั่วครู่มิอยู่ยืน ทนกล่ำกลืนฝืนกินรินน้ำตา..ทนกล้ำกลืนน้ำตารินฝืนกินมัน. คุณสาวดำ สัมผัส คุณถูกนะ..เก่งแล้ว.. บทแรกเสียงทั้งบทอ่านไม่รื่นผมแก้ให้แล้ว ลองศึกษาดูนะ ผมแก้พยายามรักษาความหมายและคำเดิมของคุณไว้.. ค่อยๆเขียนครับ ลองอ่านเรื่องเสียงกลอนอีกครั้ง ท่องดูครับ.. ส่วนความหมายของกลอน กับการใช้คำ..คุณคงต้องหมั่นฝึกฝนเขียนมากๆ เอ..ขี้เกียจหรือเปล่านี่..ผมมีไม้มะยมนะ..พยายามครับ.. สักวันคุณจะเขียนได้น่าอ่าน ถ้าคุณมีจุดหมายและความตั้งใจ สวัสดีครับ..
11 พฤศจิกายน 2547 20:04 น. - comment id 368275
เราเริ่มรักไว้บนถนนหนึ่ง หมายจะพึ่งพิงพักพรำนักขวัญ โยงศรัทธายึดเหนี่ยวเกาะเกี่ยวกัน สุดทางนั้นมีเราแนบเนาใจ ถนนรักเลี้ยวลดและทดท้อ เธอเลยขอลาร้างมุ่งทางใหม่ ลืมคนที่เคยซื่อแล้วหรือไร จึงทิ้งให้ฉันเดินอยู่แต่ผู้เดียว อิอิ แวะมาอ่านงานของศิษย์น้อง ก้าวหน้ามากนิ มีที่แก้ 2-3 ที่เอง ไม่นานครับ ต้องเก่งกว่ายายเรน ก๊ากกกกกก ยายเรนกำลังจะโดนแซง จ๋มหน้า จิ๊จิ๊ +-*-+ +-*-+-*-+ปู๊ชายอารมดี๊ดี+-*-+-*-+ +-*-+
11 พฤศจิกายน 2547 20:54 น. - comment id 368322
Pass the love forward =>>การส่งต่อความรักที่ความรักที่ไม่รู้จบ --- ผ่านมาเพื่อส่งต่อความรัก และมาอ่านกลอนของพี่อุ๊ด้วย ^^ --- ++ นู๋ทรายแอบมาป่วน ++
11 พฤศจิกายน 2547 22:22 น. - comment id 368373
เก่งมากเลยนะคะ .. ..เรน ..ชื่นชม..มากๆ ..เล้ยยคะ.. ..รับประกัน .. เรน ..ม่ายขี้อิจฉา .. แบบ พี่เมก..ร้อ ก .. ฮึ!! เป็นคนเศร้า ..นั่งฝัน .คืนวันหนึ่ง.. อารมณ์ซึ้ง .. เค้าหาย ..รอบกายเหงา.. ฝากสายฝัน.. พร่างพรม .. สายลมเบา.. อารมณ์เศร้า .. เจ็บลึก..ไม่ตรึกตรอง .. ฟ้าคืนนี้ .. มืดมิด ..ให้คิดฝัน.. เคยผูกพัน .. ร่วมเคียง ..แค่เพียงสอง. เคยเคล้าคลอ ..จูบแก้ม ..แย้มประคอง.. แค่หวังปอง .. เคียงคุณ .. อบอุ่นกาย.. อิอิอิ.. ..เด็ก..ต่ำกว่า..15 ..ห้ามอ่านระกาน .. เห็นปล่าวร่า .. พี่เมก .. ถ้า เรน ..ตั้งจา ย ... เรน .. ก็ .. ทำได้.. ด้วยดิคะ.. ซาแว้ปป ..
11 พฤศจิกายน 2547 22:47 น. - comment id 368382
เศร้าจาง .... แวะมาเยี่ยมค่ะ ส่งการบ้านให้คณครูคนไหนเหรอคะ ... ^__^
12 พฤศจิกายน 2547 04:56 น. - comment id 368457
ตื่นมารินกินน้ำตาตั้งแต่เช้า ไยโรคเศร้าเร้ารุมกุมดวงจิต เธอห่างเหินเมินพรากจากชีวิต เหมือนยาพิษยื่นส่งให้ใจฉันกิน แต่งแต่เรื่องเศร้านะครับ เศร้าจริงหรือปลอมกันแน่
12 พฤศจิกายน 2547 06:57 น. - comment id 368510
สวัดีครับ............. มาเป็นกำลังใจให้คนที่แสนดี คนเรียงถ้อยร้อยลำเป็นคำสอน คิดยอกย้อนแตกต่างล้วนสร้างสรรค์ บ้างลำนำคำฝากจากร้อยพัน จุดเดียวกันกวีไทยให้คำนึง แวะมาเป็นกำลังใจให้กันและกัน กำลังใจจากข้างในส่วนลึก ไม่ต้องฝึกต้องหามาให้เห็น จะแดดร้อนตอนสายจนบ่ายเย็น จะคอยเป็นกำลังใจให้ดนดี
12 พฤศจิกายน 2547 09:06 น. - comment id 368575
เศร้าจัง...แวะมาเยี่ยมครับ
12 พฤศจิกายน 2547 10:04 น. - comment id 368602
... ศาลาคนเศร้า รออยู่ครับ ... เมกกะ เป็น เจ้าของ อ่ะ .... มา พัก มาพูดคุยกันได้นะ
12 พฤศจิกายน 2547 10:57 น. - comment id 368653
อิ อิ แวะมาให้กำลังใจค่ะ อิ อิ
12 พฤศจิกายน 2547 13:54 น. - comment id 368828
พี่ตูน ..ทานข้าวตามสบายเลยนะคะ อุ๊ ขอ ทานน้ำตาดีกว่าค่ะ ขอบคุณนะคะที่มาทักทายนะคะ คุณน้ำตาอาบแก้ม ..ขอบคุณค่ะที่มาทักทาย กะคนมานเศร้านิค่ะ กลอนออกมากะเลย ร้าวชีวิน กินน้ำตา พี่ปราย ..ค่ะตามสบายนะคะ บ้านน้องกะเหมือนบ้านพี่ แหล่ะค่า ม่ายว่ากัอยู่แล้ว ขอบคุณนะคะพี่ปรายที่ส่ง กำลังใจห่อใหญ่มาให้ค่ะ พี่เพียงพลิ้ว ..ไม่อร่อยหรอกค่ะ... คนไม่อกหักร้าวรานทานไม่ได้นะคะ เค้าสงวนไว้ให้เฉพาะคนบางกลุ่มค่ะ โดยเฉพาะ อุ๊ อ่ะค่ะ คุณครู ..หง่ะ จาใจร้ายกะลูกศิษย์ แสนเศร้าคนนี้ได้ลงคอหรอค่ะ สงสารนู๋ เหอะ ปกติ กะม่ายมีใครรักอยู่แล้วอ่ะค่ะ...อิอิ...อ้อนซะ อกสลาย..เป็นคนเศร้า..ที่เขาลืม เคยหยิบยืม..ยื่นน้ำใจ..ให้ไปนั้น เธอเฉลย..เจ็บแท้.. แค่ข้ามวัน แท้เพียงฝัน..ที่ผ่าน..มันชั่วคืน สุดจะเศร้า..เหงาจิต..ที่เคยคิดหลง เคยมั่นคง..หลงไหล..ใจยากฝืน ความสัมพันธ์..ชั่วคราว..มิยาวยืน ทนสะอื้น..ฝืนริน..กินน้ำตา อันนี้ แก้ตัวค่ะ...คงพอได้นะคะครู พี่เมกกะ ..ขอบคุณนะคะ ศิษย์ พี่เมก วันนี้ม่ายอยากต่อปากต่อคำ กะพี่ค่ะ เนื่องจากว่าปากม่ายว่างค่ะ เพราะกะลังกินน้ำตาอยู่ค่ะ ขอบคุณที่แวะมาทักทายนะคะ เม็ดทราย ..ขอบใจมากนะคะ ที่ส่งความรักผ่านมาให้ค่ะ ศิษย์พี่เรน ..ขอบคุณนะคะที่มาทักทายนะคะ อุ๊ ยังม่ายค่อยเก่งเท่าไหร่หรอกค่ะ ยังต้องฝึกฝน อิกเยอะค่ะ..อิอิ คุณ completely ขอบคุณที่มาทักทายนะคะ กะ คุณครู ที่ ชื่อ ว่า....ผู้เฒ่า งัยค่ะ พี่ชัย ..ปกติอุ๊ เป็นคนชอบอ่านกลอนเศร้าๆ แต่งกลอนเศร้า อะไร ทำนองนี้อยู่แล้วค่ะ แต่บังเอิญว่า ตอนนี้ มันเศร้า จริงๆ นะสิคะ กะเลยไม่ต้องบิ๊ว อารมณ์มาก ขอบคุณนะคะพี่ชัยพี่ชายที่น่ารัก แล้วแวะมาทักทายน้องคนนี้อีกนะคะ พี่ไก่ ..ขอบคุณนะคะ กำลังใจพี่อ่ะ ขอรับไว้นะคะ คุณ บินเดี่ยว ..ขอบคุณที่แวะมาเยี่ยมค่ะ กะคนมานเศร้านิคะ คุณ พายุ สุริยะ หง่ะ..ไมเปงพี่เมกเฝ้าศาลาหล่ะค่ะ ว่าแต่มานอยู่แถวไหน ของเมืองไทย อุ๊ คงต้องได้ใช้บริการ แน่ๆ ค่ะ ขอบคุณที่มาทักทายนะคะ แวว ..ขอบใจนะตะเองที่มาเยี่ยมเค้าอ่ะ
12 พฤศจิกายน 2547 15:29 น. - comment id 368904
สวัสดีค่ะ....มาเป็นกำลังใจ ู^___^
12 พฤศจิกายน 2547 23:59 น. - comment id 369198
ทำใจหน่อยหน้าหนาว ร้อนจะตาย ขอให้ร้อนกายอย่าร้อนใจนะ แก้วประเสริฐ.
15 พฤศจิกายน 2547 15:24 น. - comment id 370680
จิจิ..... กุ๊ดจี่... ขอบคุณนะคะที่มาทักทายค่ะ แหม มาสายอิแระเรา ลุงแก้ว.... จ้า ขอบคุณนะคะ ลุงสุดเลิฟ ที่มาเปงกะลังใจให้หลานคนนี้อ่ะค่ะ คิดถึงนะคะ อิอิ...อ้อนหน่อย