โวยวายมันทำไมเนี่ย ก้อเพื่อนมันเพลีย มันเหนื่อยเป็นนะ แต่ว่ากูก้อโวยวายเป็นตุเป็นตะ ตวาดดะไปทั่ว โดยรอบไป สักพักพอเพื่อนเริ่มพูดกกลับมา เลยรู้ว่ามันเองก็ทำไม่ได้ เราเองก็ผิดเอง ที่คิดว่ามันไหว ก้อเลยพลั้งปากไปอย่างนั้น พอเริ่มๆ พูดกับมันอีกที แต่คราวนี้ มันก้อกลับ ทำไม่หัน พอนานเข้าเราก็เริ่มอึดอัดมัน เพราะตอนนั้น เราเองก็คงผิดจริง แต่พอนึกแล้วเริ่มเสียดายเพื่อนที่มี แต่ตอนนี้มันคงพยามวิ่ง เพื่อที่ทำเหมือนกับว่าเราโดนทิ้ง ก้อเลยไม่มาสุงสิงเสวนา นั่งร้องไห้ร้องห่ม อย่างที่เคย ก้อแกล้งทำเฉยๆ ได้นี่หว่า แต่ว่าจะลืมเพื่อนได้มั้ย ไม่มีเวลา ก็เลยต้องบอกว่า เราเสียใจ เฮ่อ! ตัวเอง เพิ่งหาเจอสิ่งที่หาย คือมิตรภาพนั่นไงที่เคยได้ แต่วันนี้มิตรทีมีกลับจากไป แล้วสุดท้ายคนเสียใจก้อเป็นเราเอง
29 มิถุนายน 2547 02:23 น. - comment id 291181
ยังง้อกันทันไหมคะ ... เพื่อนคนนึงมีค่ามากๆเลยนะ จะยอมปล่อยเค้าไปง่ายๆเหรอ แล้วทีหลังก็อย่าหุนหันอย่างงั้นอีกล่ะ มาเยี่ยมค่า
29 มิถุนายน 2547 05:07 น. - comment id 291201
พรุ่งนี้ก็เอาของไปฝาก..ยิ้ม
1 กรกฎาคม 2547 01:38 น. - comment id 291833
^__^ ขอบคุงคับ สำหรับคำแนะนำ ----ชิน------
1 กรกฎาคม 2547 10:34 น. - comment id 291894
ขอโทษ .. คำเดียว ... สั้นๆ แต่ใช้ได้ผลชะงักนักแล...