ชาย.. ...โอ้คนดีพี่มารักษาจิต ช่วยชีวิตด้วยรักอย่าผลักไส พี่เปลี่ยวเปล่าเศร้าโศกเพราะโรคใจ ที่เป็นไข้จนแย่นะแม่คุณ โปรดแบ่งรักสักนิดเจ้าคิดเถิด จะประเสริฐสูงสุดช่วยอุดหนุน สงสารพี่ที่มาอย่าทารุณ จะเห็นบุญทันตาค่าปรานี ขอมอบใจไว้เคียงอยู่เพียงเจ้า และขอเอารักให้ไม่หลีกหนี แทนหยูกยาค่ารักอย่างภักดี จากใจพี่คนเศร้าเขาลวงมา... หญิง.. ...ฟังน้ำคำย้ำหนอพ่อคนเศร้า ว่าปวดร้าวเรื่องใดให้กังขา ตัองการรักรักษ์ไว้แทนหยูกยา เจ็บไข้มาจักคลายหายโดยพลัน โดนใครลวงล้วงจิตพิษรักถม ต้องตรอมตรมหมองหม่นจนโศกศัลย์ เคยเริงรื่นชมื่นสุขทุกคืนวัน ทำมาคั้นเสียงอ้อนแสนอ่อนใจ โอ้ละหนอ..ขอใจหมายเคียงข้าง กลัวทิ้งคว้างลาลบเมื่อจบไข้ ปล่อยคนนี้ที่จักรักษาใจ ต้องหมองไหม้ผู้เดียวเปลี่ยวอาดูร...
14 พฤศจิกายน 2546 13:00 น. - comment id 181424
อิอิ เหมือนกลับไปดูลิเก เมื่อตอนเด็กๆ เขาจะมีคู่พระคู่นางมาออดอ้อนกันอย่างนี้แหละ เวลาลิเกโหมโรงจะต้องรีบไปจองที่นั่งแถวหน้า ชอบตอนเขารบกัน แทงสวนกันไปสวนกันมาไม่ถูกสักที พอแทงเข้ารักแร้หนีบดาบไว้พิณพาทย์ก็เชิดเพลงโอดตะเลงเต่งตุม อิอิ
14 พฤศจิกายน 2546 13:08 น. - comment id 181431
::))
14 พฤศจิกายน 2546 13:09 น. - comment id 181432
คารมย์ชายหมายล่วงมาลวงหลอก ไม่เชื่อดอกอย่าพร่ำทำออดอ้อน กลับไปเถิดบ้านเก่าเข้ามุ้งนอน อย่าหมายวอนหมดหวังตั้งแต่วาน อิอิ
14 พฤศจิกายน 2546 13:36 น. - comment id 181447
พ่อแง่แม่งอน >ชาย.พี่จากจอมขวัญ ไม่เห็นหน้าน้องวันแสนจะเศร้า คิด เจ้าคิดถึงพี่หรือเปล่า >เมื่อคราวพี่แรมร้างไกล >หญิง ไม่เคยคิดถึงใคร >ชาย หัวใจพี่ยังห่วงบังอร >หญิง ไม่รู้ไม่อยากฟัง >ชาย ชักพกได้แง่งอน >หญิง ใครใช้มาไหว้วอน >ชาย จะง้องอนร่ำไป >หญิง อย่าคิดมาห่วงใย >ชาย ไม่รักพี่ไม่มา >หญิง ใครไปเชิญเล่าหนา เขาชังน้ำหน้าเหลือดี >ชาย จริงรึ >หญิง จริงซิ >ชาย แน่นะ >หญิง อ้อ..แน่ซิ >ชาย อย่ายั่วนะ >หญิง ไม่ยั่วซิ >ชาย คนอวดดี >หญิง จะอวดดี >ชาย งั้นพี่ไป >หญิง จะไปแห่งใดหรือนี่ >ชาย ก็อยากมาไล่เขาดี >หญิง ขืนไปดูซิแล้วไม่ต้องมา >ชาย เจ้ารักพี่ก็รู้ >หญิง เจ้าชู้ไม่สร่างซา >ชาย พี่รักแต่แก้วตา >หญิง อย่าหวานประจบเลย >ชาย พี่รักจนสุดเฉลย >หญิง เอ่ยเสียจนเบื่อฟัง >ชาย เรามาลืมความหลังรักกันดั่งเก่านะเอย >ซ้ำ. เอ่อ ................แบบว่าเอ่อ.................
14 พฤศจิกายน 2546 16:37 น. - comment id 181501
น่ารักดีจังอ่ะ
14 พฤศจิกายน 2546 18:03 น. - comment id 181540
รู้ตัวดี พี่จน คนต่ำต้อย อีกทั้งด้อย วาสนา ชะตาขม น้องปัดเป่า บรรเทาใจ คลายอกตรม จิตระบม โรคใหม่แปลก แตกตัวมา กลับหนักหน่วง ป่วงไข้ สายพันธ์ใหม่ ปฏิพัทธ์ พึงใจ หมอรักษา ต้องหนักใจ จ่ายค่า ราคายา วอนเมตตา ขนมครก ยกตอบแทน
14 พฤศจิกายน 2546 19:10 น. - comment id 181564
เพียงเวลาแค่น้อยนิด หากชีวิตได้รู้จักรัก คำคำเดียวที่รู้จัก เป็นกับดักล่อลวงตน - - - -
14 พฤศจิกายน 2546 22:17 น. - comment id 181599
ดีจังนะ
14 พฤศจิกายน 2546 23:48 น. - comment id 181616
...อย่ากลัวน่ะจะอยู่เคียงคู่ขวัญ แม้ชีวันดับดิ้นไม่สิ้นสูญ ในความรักภักดีที่เพิ่มพูน โปรดเกื้อกูลสักหนนะคนดี... ....................สวัสดีครับ.....................
15 พฤศจิกายน 2546 01:17 น. - comment id 181648
กลอนไพเราะมากเลยค่ะ ชอบทั้งของฝ่ายชายและฝ่ายหญิงเลยค่ะ แต่งได้ดีมากๆๆๆๆเลยค่ะ ชอบค่ะชอบ
15 พฤศจิกายน 2546 09:52 น. - comment id 181752
คุณฤกษ์ ... จะว่ากันไปแล้ว อัลมิตราเป็นแฟนลิเกเชียวค่ะ ชอบนะ ชอบที่พวกเขาสามารถเอ่ยเอื้อนได้มีคำรับสัมผัสกันค่ะ ยังแปลกใจเลยว่าเขาท่องจำกันได้อย่างไร อีกอย่างคือชอบที่เขาอนุรักษ์ความเป็นไทยไว้ด้วยค่ะ น้าสิบ ..องครักษ์พิทักษ์อัลมิตรามาแล้ว เอาล่ะสิ ทีนี้ถือปืนมาขู่ด้วย 555 ไอซ์.. มีคนฝากเพลงนี้มาให้อัลมิตรา หรือว่าไอซ์ล้อเลียนเอง น่าตีจังทั้งคนฝากและคนล้อ คุณกระหนุงกระหนิง .. ขอบคุณค่ะ ยินดีที่ได้รู้จักนะคะ คุณชัยชนะ .. เป็นยาใจคนงามตามความนี้ มอบไมตรีแทนยารักษาไข้ หากเจ็บปวดรวดร้าวและเหงาใจ อย่าหวั่นไหวหมอจะอยู่ดูแลเอง คุณindependent .. กับดักเหมือนวางล่อ เพียงแต่ขอใจสุขสม แม้ย่อยยับชีพดับจม ฤๅตรอมตรมก็สมยอม คุณพรระวี .. จริงๆ นะ คุณใบบอนแก้ว .. โอ้ใจหนอประหลาดช่างหวาดนัก โรคกลัวรักทำอย่างไรให้บ่งชี้ พลิกตำราหยูกยาที่มากมี ยากจะคลี่คลายตามนิยามตน คุณผู้หญิงไร้เงา .. ขอบคุณค่ะ
16 พฤศจิกายน 2546 18:45 น. - comment id 182213
อยากรู้จักพี่จังอ่ะ.......