14 พฤษภาคม 2545 12:49 น.
may
ภายใต้ความไกลความห่าง
อาจมีอ้างว้างหวั่นไหว
อาจมีบ้างครั้งไม่เชื่อใจ
แต่ความห่วงใยก็มากมี
คิดถึงมากมายรู้ไหม
เธออยู่ไกลรู้สึกไม่ค่อยดี
ความระแวงก็เพิ่มขึ้นอีกทวี
อย่าว่าอย่างโง้นอย่างงี่
กลับมาซะทีเธอคนดีที่คุ้นใจ
14 พฤษภาคม 2545 12:31 น.
may
ภายใต้คำว่ารักที่เธอให้
มันมีความหมายมากมายซ่อนอยู่
ทั้งห่วงทั้งหวงที่ใจรับรู้
ที่แคร์มากมายก็รู้อยู่ทั้งใจ
แม้จะไม่มีทีท่าแสดงออก
แต่มันก็บอกออกทางแววตาที่สดใส
จริงๆจริงแล้วเธอรักฉันฉันเชื่อใจ
ถึงแม้ใคร ใครจะไม่เชื่อใจเธอ
14 พฤษภาคม 2545 12:20 น.
may
กี่วันแล้วที่เธอเงียบหาย
กี่วันแล้วที่สายตาต้องเศร้าหมอง
กี่วันแล้วที่หัวใจตรมตรอม
กี่วันแล้วที่คอยมองแต่ประตู
ถ้าเธอไม่ว่างไม่มีเวลา
ก็โทรมาบอกบ้างจะได้รู้
ไม่ใช่ปล่อยให้รออย่างหดหู่
รู้มั้ยมันเหงาสุดกู่เหลือเกิน
12 พฤษภาคม 2545 20:53 น.
may
ขอยืนตรงนั้นได้ไหม
ขออยู่ในใจเหมือนเก่า
อยากมีเธอคอยปลอบในวันเหงา
ได้รึเปล่านะดวงใจ
จะขอมากไปรึเปล่า
ก็ฉันเหงาแล้วหวั่นไหว
ตั้งแต่เธอมาจากไป
หัวใจมันอ่อนแอ
12 พฤษภาคม 2545 20:47 น.
may
ขอย้อนเวลากลับได้ไหม
แบบหัวใจมันท้อแท้
ไม่มีเธอแล้วใจมันอ่อนแอ
อยากมีเธอมาดูแลเหมือนอย่างเคย
แต่มันคงเป็นไปไม่ได้
เพราะตอนนี้ใจเธอคงชาเฉย
สำหรับฉันคงเป็นแค่คนคุ้นเคย
ที่เธอเคยเอ่ยรักให้ฟังเท่านั้นเอง