28 เมษายน 2547 16:43 น.
fatima
ความรักความหลัง
ยังฝังใจอยู่
เธอเองก็รู้
ลืมยากแค่ไหน
หากเธอจริงจัง
ยังหวังร่วมใจ
รอก่อนได้ไหม
ให้ใจหายดี
แล้วจะส่งให้
หนึ่งใจดวงนี้
หากเก็บไม่ดี
คิดบัญชี...แน่นอน
27 เมษายน 2547 21:29 น.
fatima
เหนื่อยบ้างไหม...เธอคนดี
ที่วันนี้...ไม่มีฉันอยู่เคียงใกล้
อาจเหงา...อ้างว้างบ้าง...ไม่เป็นไร
แค่เธอหลับตาไว้...หัวใจเราก็ชิดกัน
นั่นไง...รู้สึกบ้างหรือเปล่า
สัมผัสเบาๆ...และเสียงกระซิบของฉัน
แค่หลับตา...ใช้ใจห่วงหากันและกัน
เหมือนที่ฉันรู้สึกได้...เธออยู่ใกล้ๆแค่นี้เอง...
27 เมษายน 2547 21:15 น.
fatima
รักลวงจากคนหลอก
มีแต่ช้ำชอกใจทรวง
เราหรือเฝ้าห่วงหวง
แต่เค้าคิดแค่ลวงเรา
ขอแช่งให้เวรซ้ำ
ถูกใครทำให้มัวเมา
แล้วทิ้งให้เธอเศร้า
สมใจเราซะจริงๆ...
26 เมษายน 2547 21:35 น.
fatima
ร้อยเหตุผล กลใด ที่ใช้อ้าง
เพื่อแยกทาง จากกัน ฉันทนได้
แต่เหตุผล ที่ต้องทน ช้ำชอกใจ
คือเธอบอก รับไม่ได้ ฉันดีเกิน
ในเมื่อใจ เราสอง ของเธอฉัน
ต่างรักกัน ผูกพัน ใช่ห่างเหิน
ไยพึ่งบอก ว่าฉัน นั้นดีเกิน
ปล่อยเวลา นานเนิ่น เกินทำใจ
สรุปแล้ว เราเลิกกัน ในวันนี้
คนที่ผิด เต็มที่ ฉันใช่ไหม
ไม่ใช่เธอ ที่เผลอ ไปมีใจ
หลงรักใคร คนอื่น ทดแทนกัน
26 เมษายน 2547 15:56 น.
fatima
มีบ้างไหม ใครสักคน คอยเคียงข้าง
ร่วมเดินทาง ก้าวไป ในทุกที่
คนหนึ่งล้ม คนหนึ่งรั้ง ระวังที
ต่างยินดี ถ้อยที อาศัยกัน
มีบ้างไหม ใครสักคน คอยเคียงคู่
คอยโอบอุ้ม ชื่นชู ให้สุขสันต์
ยามทุกข์ไร้ ไม่ทิ้ง ยิ่งผูกพัน
คอยเคียงข้าง อย่างนั้น จนวันตาย
มีบ้างไหม ใครสักคน ที่เอ่ยถึง
หวังได้เจอ สักวันหนึ่ง คงไม่สาย
คนบนโลก ล้วนก่อเกิด กันมากมาย
คนที่รอ คงเจอได้ ในสักวัน...