โหล ปรางมีอะไรหรอ ปุ๊กหรอ วันนี้มาโรงเรียนเร็วหน่อยได้มั๊ย เราอยากคุยกับเธอน่ะ โอเช ได้ๆ จะรีบไป แค่นี้นะ แล้วเจอกัน ผมรีบลุกจากที่นอน อาบน้ำแต่งตัวและรีบไปโรงเรียน ปรางเป็นเพื่อนสนิทของผม เราอยู่ห้องเดียวกันตั้งแต่ ม.1 แต่เริ่มมาสนิทกันตอน ม.3 ปรางเป็นผู้หญิงที่น่ารักในสายตาผมและคนอื่น เรียกได้ว่ามีความสามารถเลยทีเดียว ด้วยความน่ารักนี้ทำให้ผมรู้สึกชอบเธอจริงๆ ผมเคยบอกชอบเธอเมื่อตอน ม.4 แต่ก็ถูกเธอปฏิเสธอย่างสุภาพด้วยเหตุผลที่ว่าเธอยังไม่อยากมีแฟน แต่ผมก็ยังไม่ตัดใจจากเธอ ถึงแม้ตอนนี้จะผ่านจากวันนั้นมาได้เกือบปี ถึงแม้ตอนนี้เธอจะมีแฟนเป็นตัวเป็นตนแล้วก็ตาม ผมก็ยังคงแอบชอบเธออยู่ดี วันนี้ผมไปถึงที่โรงเรียนเช้าผิดปกติ คนในโรงเรียนยังไม่มากนัก ยามที่หน้าประตูเห็นผมคงแปลกใจจึงถามผมว่า วันนี้มาเช้านะ ปกติเห็นมาสายเป็นประจำไม่ใช่หรอ สงสัยเช้านี้ฝนจะตกแน่ๆ อ๋อ พอดีวันนี้นัดกับเพื่อนไว้น่ะครับ จะมาลอกการบ้าน เลยมาแต่เช้า อ๋อ เอาเถอะๆ รีบๆไปสิ เดี๋ยวลอกการบ้านไม่ทันนะ ผมรีบเดินขึ้นไปทีห้องทันทีเพราะกลัวว่าจะมีคนจำผมได้แล้วถามผมอีก พอไปถึงที่ห้อง ผมเห็นปรางนั่งเหม่ออยู่คนเดียวทีริมหน้าต่าง หน้าต่างของห้องเราเป็นวิวที่ดีมาก คือมองออกไปข้างนอก จะเห็นท้องฟ้าสีฟ้าตัดกับต้นไม้สีเชียว ยิ่งเวลาเช้าๆแบบนี้แล้ว บรรยากาศยิ่งดูสวยมากเหลือเกิน ตอนเช้าแบบนี้มีเพียงเธอคนเดียวที่มานั่งในห้อง เพราะห้องของผมนั้น ส่วนใหญ่จะเป็นพวกตื่นสาย จึงไม่ค่อยมีใครที่จะมาได้เช้าแบบนี้นัก จึงมีเธอนั่งอยู่คนเดียว มีอะไรหรอปราง ปลุกเราตั้งแต่ก่อนไก่ตัวเมียจะขันอีก ผมทักเธอเมื่อเดินไปใกล้เธอ และหยุดลงนั่งข้างๆกับเธอ วิวสวยดีนะเช้านี้ บรรยากาศน่านอนชะมัดเลย ปุ๊ก เราเลิกกับปิงแล้วล่ะเราทะเลาะกับเค้า เค้าแอบไปมีผู้หญิงอื่น เฮ้ย! แน่ใจแล้วหรอ อาจจะเป็นน้องสาวก็ได้ บ้าหรอ ปิงเป็นลูกคนเดียว จะมีน้องสาวได้ยังไงกัน เออ นั่นสิ ลืมไป แล้วทำไมไม่ไปถามปิงล่ะจะได้รู้ความจริง เราไปถามแล้ว เค้าบอกว่าเรื่องของเค้า แล้วเราก็ทะเลาะกัน เธอเล่าพร้อมกับน้ำตาที่เอ่อล้นออกมาเราจะทำยังไงดีล่ะปุ๊ก เราไม่ไหวแล้วนะ เราไม่อยากอยู่แล้ว เราอยากตาย อ้าว เฮ้ย ไมคิดงี้อะ ไม่ได้นะ อย่าร้องสิ ก็เราไม่อยากอยู่แล้วนี่ อยู่ไปก็ไม่มีใคร มีสิ อย่างน้อยก็ยังมีคนนึงคนที่นั่งคุยกับเธออยู่นี่ไง จำไว้นะ ถึงเราจะเป็นได้แค่เพื่อน แต่ไม่ว่าจะยังไง เพื่อนคนนี้จะยังอยู่ข้างกายเธอเสมอ จริงๆนะ จริงดิ อย่าร้องอีกนะ เอางี้ โสดแล้วนี่ เสาร์นี้ไปดูหนังกันมะ ก็เอาสิ . . . หลังจากนั้น ผมกับเธอก็สนิทกันมากขึ้น เราไปไหนต่อไหนด้วยกัน เพราะเธอไม่มีใครต้องคอยเป็นห่วง และทำให้ผมรู้สึกว่าผมชอบเธอมากยิ่งขึ้นแล้วด้วย มีอยู่ครั้งหนึ่งเธอเคยถามผมว่า ปุ๊ก เธอมีแฟนแล้วรึยัง ถามทำไม จะจีบเราเรอะ ผมตอบแบบกวนๆ ป่าว ก็ลองถามดู ผมจึงตอบไปแบบเล่นๆว่า ก็รอปรางอยู่นี่ไง ฮะฮะ เฮ้ย! ล้อเล่นน่า อย่าซีเครียดดิ แต่พูดจริงนะ ผมพูดทิ้งท้ายเมื่อเห็นเธออึ้งๆไป แต่แล้วชีวิตก็เริ่มเหมือนในละคร ปิง คงกลับมาขอคืนดีกับปรางอีกครั้ง ที่ผมรู้ก็เพราะว่า ผมเห็นปิงกับปรางเดินคุยกันไปแบบเมื่อก่อน เธอทักผมขึ้นว่า ปุ๊ก ไปกับเราหน่อย เธอเรียกผมและผมก็เดินตามไปห่างๆอย่างงงๆ หลังจากที่เธอแยกกับปิงแล้วเธอก็หันกลับมาพูดกับผม ผมเดาตามแบบละครไว้ว่า เธอจะต้องมาบอกว่าปิงมาขอคืนดี แล้วก็จะไปคืนดีกับปิง คงไม่มีเวลามาเที่ยวเล่นกับผมอีกแล้ว ปุ๊ก เธอยังชอบเราอยู่รึเปล่า เฮ้ย อารัย อยู่ๆมาถามแบบนี้ นี่เราซีเรียสนะปุ๊ก เธอยังชอบเราอยู่รึเปล่า ก็ แน่นอนล่ะ ชอบและยังชอบไม่เคยเปลี่ยนด้วย ปุ๊ก จำได้มั๊ย เธอเคยบอกว่าจะเป็นเพื่อนแล้วคอยอยู่ข้างเราตลอดไปใช่มั๊ย อื้อ ได้สิ ทำไม เพื่อนชอบเพื่อนไม่ได้หรอ เปล่า ไม่ใช่ แล้วทำไมล่ะ ตอนนี้ เรา เราขอโทษ แต่เราคงให้เธอเป็นเพื่อนอยู่ข้างกายเราไม่ได้อีกแล้วล่ะ เธอทำหน้าเศร้า หา ทำไมล่ะ แค่เป็นเพื่อนยังไม่ได้เลยหรอ ตอนนี้ผมรู้สึกว่าสิ่งที่ผมคาดเดาไว้ มันได้เกิดขึ้นแล้ว ขนาดเป็นเพื่อนยังไม่ได้เลยหรือนี่ เฮ้อ! ผมหน้าเสีย ไม่ใช่เพียงแค่หน้า ใจยังเสียอีกด้วย คือตอนนี้ เราไม่อยากให้เธอเป็นเพื่อนคอยอยู่ข้างกายเราต่อไปอีกแล้วล่ะ แต่เรามีคนแทนที่ของเธอแล้วล่ะ ปิงไงล่ะ ต่อไปนี้ปิงจะเป็นเพื่อนคอยอยู่ข้างกายเราแทนเธอ และส่วนเธอ เราอยากให้เธอย้ายจากข้างๆ เรามาอยู่ตรงนี้ เธอพูดพร้อมกับชี้นิ้วไปที่หัวใจของเธอ ให้เธอมาอยู่ในหัวใจของเราตรงนี้ ตลอดไป จะได้มั๊ย ปุ๊ก ได้สิ หา! อะไรนะ! เฮ้ย! หูฝาดไปรึเปล่า พูดอีกทีซิ เวลานี้ ผมไม่ได้ยินเสียงอื่นเลยนอกจากเสียงหัวใจตัวเองที่ดัง และเปล่งเสียงแห่งความดีใจออกมา แหะๆ ไม่เอาแล้ว อายเป็นเหมือนกันนะ เธอตอบด้วยท่าทียิ้มๆ ในเวลานี้ ผมไม่รู้และไม่อยากรู้เรื่องราวต่อจากนี้ว่าต่อไปจะเป็นแบบไหน ผมขอแค่เพียงตอนนี้ ผมและเธอมีเพียงเราสองคน เท่านั้นผมก็มีความสุขมากที่สุดแล้ว ผมจะเก็บเวลาที่เป็นสุขแบบนี้ไว้ตลอดไป และแค่เพียงตอนนี้ ผมได้อยู่ใกล้ๆเธอ และมีความสุขแบบนี้ ก็เพียงพอ
27 ธันวาคม 2545 23:04 น. - comment id 67165
หวานดีแฮะ 555 เป็นเรื่องที่ดี ความทรงจำที่ดี ไม่รู้เขียอารายอะ แบบว่า ไม่เคยมีคนมาพูดอย่างงี้ด้วยอะดิ แต่ก็ดีๆๆ เพื่อนเรามีดีอย่างงี้ก็ดี
27 ธันวาคม 2545 23:05 น. - comment id 67166
อ่ะนะ.... อยากเปลี่ยนจากปุ๊กเป็นหว้า เปลี่ยนปรางเป็น..?.. เปลี่ยนปิงเป็น ส.......? หุหุหุ
27 ธันวาคม 2545 23:12 น. - comment id 67167
เหอๆๆๆๆ อ่านแล้วขนลุกดีอะ แต่งเก่งดีน๊า
27 ธันวาคม 2545 23:12 น. - comment id 67168
เหอๆๆๆๆ อ่านแล้วขนลุกดีอะ แต่งเก่งดีน๊า
27 ธันวาคม 2545 23:17 น. - comment id 67169
สงสารปราง ไม่น่าคิดสั้นเลย เฮ่อ ปรางนะปราง ไม่น่าคิดสั้นๆอย่างนี้เลย 555
27 ธันวาคม 2545 23:20 น. - comment id 67170
สุขสันต์วันเกิด เจ้าน้องชาย ..
27 ธันวาคม 2545 23:21 น. - comment id 67171
.....ก้อดีนะ ชอบตรงที่ตัวเอกยังคงรอคอยในความรัก และวันหนึ่งนางเอกก้อมองเห็นจุดนั้นและให้ความสำคัญกับความรักที่พระเอกรอคอยมาตลอด....อืมม Happy Ending ดี ติดตรงที่ตัวเอกชื่อแบบว่า.....ไม่ไหวแล้วอ่ะ รับมะด้ายยย ข้อบกพร่องอันยิ่งใหญ่ที่ทำให้จินตนาการผู้อ่านลดลงฮวบเรยย แหวะๆๆ 555 (^+^)
27 ธันวาคม 2545 23:26 น. - comment id 67172
ก้อดีฮ้า... แลดูเป็นเรื่องเป็นราวดี
27 ธันวาคม 2545 23:49 น. - comment id 67173
โม้เก่งใช้ได้นิหว่า ล้อเล่นนะเฟ้ย 55555 Happy birthday ีอีกรอบว่ะ โทดทีที่ไม่ได้ไปร่วมงานวันเกิด
28 ธันวาคม 2545 00:00 น. - comment id 67174
ก้อแต่งดีนี่พี่ปุ๊ก..เปนเราคงแต่มะด้ายอ่า
28 ธันวาคม 2545 00:00 น. - comment id 67175
อ่านแล้วเพลินดีครับ โดยส่วนตัวชอบมากครับ ดูใสใส แล้วก็ดูให้ความรู้สึกถึงความรักได้ดีครับ ผิดหวังแล้วก็สมหวัง ชอบมากครับ
28 ธันวาคม 2545 00:23 น. - comment id 67176
เยี่ยมยุทธ เยี่ยมยุทธ HBD ครับผม
28 ธันวาคม 2545 00:41 น. - comment id 67177
หวานซะ....
28 ธันวาคม 2545 08:16 น. - comment id 67178
โอยยย แอบอิจฉาปรางจังเลย อยากเป็นปรางจัง ลม ขอหั้ยมีความสุขตลอดไปนะจะได้เลิกเขียนกลอนเศร้าๆเสียที อิอิ
29 ธันวาคม 2545 01:56 น. - comment id 67185
น้องชายเราสุดยอด
29 ธันวาคม 2545 02:05 น. - comment id 67186
For some we loved by Omar Khayyam For some we loved, the loveliest and the best That from His vintage rolling Time hath pressed, Have drunk the Cup a round or two before, And one by one crept silently to rest. ดีใจด้วย
29 ธันวาคม 2545 10:04 น. - comment id 67188
คนเราถ้าแยกชีวิตจริงออกจากโลกแห่งความฝันได้ก็คงดีไม่น้อยเลยเนอะ แฮปปี้เบิร์ดเดย์ ปีใหม่ วันใหม่ ฟ้ายังคงสดใส ไม่เปลี่ยนแปลง ปล.แต่งดี แต่งดี ขอคารวะด้วยใจ ขอตินิดนึงนะ คือมันเน่าไปนิดว่ะ 55
29 ธันวาคม 2545 23:10 น. - comment id 67189
น่ารักดี ชอบๆๆ
29 ธันวาคม 2545 23:25 น. - comment id 67190
แอบหวานรึ
30 ธันวาคม 2545 00:20 น. - comment id 67197
เราอ่านแล้วในบอร์ดอ่ะ ว่าแต่ชื่อตัวละครนี่ มีเบื้องหน้าเบื้องหลังป่าวววว หุหุ........ แต่งอีกๆ เน่าดีๆ เหมาะกะเราตอนนี้..อิอิ ปล.มีความสุขในวันเกิด(ย้อนหลัง))ไปถึงปีหน้าฟ้าใหม่เรยเน้อ ขอให้ความสามารถส่วนตัวลดน้อยลง..หุหุ..(รู้กันนะ อิอิ)
30 ธันวาคม 2545 00:33 น. - comment id 67198
ป้าชอบๆๆ นะ ป้าชอบ แฮปปี้เอนดิ้ง ~^_^~ ปล . จริงๆ แล้วแฮปปี้หรือเปล่า มันอยู่ที่ตัวเรานะเจ้าลม
1 มกราคม 2546 19:43 น. - comment id 67208
..เก่งจิงนะค่ะ.. เรนอยากรู้.. เรื่องจิง.. หรอว่า.. เรื่องแต่ง..ค่ะเนี่ย!! แต่..งัยยๆ.. เรนก้อชอบ.. ก้อ..ในแบบ.. ของเรนคือ..แฮปปี้เอนดิ้ง..นะค่ะ.. อิอิอิ..
2 มกราคม 2546 19:25 น. - comment id 67216
โย่ๆ มาอ่านแล้วจ้าๆ ก้อดีนะจบแฮ้ปปี้ดีอะ แต่ว่ามานเน่าปายหน่อยเนอะ แต่ก้องี้แหละเรื่องรักๆก้อต้องเน่าเปนธรรมดา Ps...เหมือนชีวิตจิงป่าวเนี่ย แบบว่าอ่านแล้วรู้สึกว่าพี่ปุ๊ก กาลังมีความรักอยู่แน่เลย อิๆ
2 มกราคม 2546 22:05 น. - comment id 67217
ขำจัง แต่งเก่ง นึกว่ามีแฟนอยู่สวนนี่ถ้าม่ายบอกว่าเป็นผู้หญิงน่ะ ขำจนท้องแตกแย้ว ลองนึกกน้าปุ๊กดูดิ
2 มกราคม 2546 22:06 น. - comment id 67218
โห!!! คิดได้ไงฟะ แอบแต่งแบบตรงข้ามกะชีวิตจิงป่าวเนี่ย อาวน่า ซักวันนะเพื่อน
2 มกราคม 2546 22:09 น. - comment id 67219
จริงๆ อ่านมาหลายวันแล้ว แต่ไม่ได้ลงชื่ออ่ะนะ ในที่สุดวันนี้ก็ไม่รอด ต้องถูกเกณฑ์มาลงชื่อจนได้ ก็ดีนะ เรื่องแบบหวานดี [แต่พี่ไม่ค่อยชอบอ่ะ ชอบเรื่องกรอบมากกว่า] มีประทับใจตอนจบนิดนึงอ่ะค่ะ ที่บอกว่า \"ในเวลานี้ ผมไม่รู้และไม่อยากรู้เรื่องราวต่อจากนี้ว่าต่อไปจะเป็นแบบไหน ผมขอแค่เพียงตอนนี้ ผมและเธอมีเพียงเราสองคน เท่านั้นผมก็มีความสุขมากที่สุดแล้ว ผมจะเก็บเวลาที่เป็นสุขแบบนี้ไว้ตลอดไป และแค่เพียงตอนนี้ ผมได้อยู่ใกล้ๆเธอ และมีความสุขแบบนี้ ก็เพียงพอ\" เป็นบทสรุปที่ดีมากๆ เลยอ่ะ แม้ว่าเวลาต่อไปจะเป็นอย่างไร แต่ความรักที่เกิดขึ้นก็ยังชัดเจนในความรู้สึก ณ เวลานั้นเสมอ ป.ล. อุตส่าห์ลงทุนเอาชื่อตัวเองเป็นพระเอกเลยนะเจ้าลม
2 มกราคม 2546 22:23 น. - comment id 67220
อืม....น้ำเน่าดี กลิ่นหึ่งเลย แมลงวันบินว่อน ตบเกือบไม่ทัน .....แต่ก้อดี ฝีมือใช้ได้ๆๆ ไว้แต่งมาอีกล่ะ
3 มกราคม 2546 14:18 น. - comment id 67223
น่าอิจฉาจังมีคนเข้าใจแล้วดีคะ
7 มกราคม 2546 19:30 น. - comment id 67243
แหม หวานซึ้งเชียวนะ แต่ก้อเป็นแรงบันดาลใจได้ดีเลย สู้เขานะ
10 มกราคม 2546 21:56 น. - comment id 67250
เออ คือว่า..... เอามาเล่านี่ตรงข้ามกับชีวิตจริงป่ะคับพี่ แต่ผมยังหวังให้มีวันนั้นแล้วกันหล่ะคับ
12 มกราคม 2546 16:00 น. - comment id 67254
อะไรวะ น่าอิจฉา
12 มกราคม 2546 20:24 น. - comment id 67257
แล้วแต่งมาให้อ่านอีกนะ
14 มกราคม 2546 22:49 น. - comment id 67268
เน่าอ่ะ เน่าสุดๆ ยุงบินออกมาจากคอมเต็มเลย
23 มกราคม 2546 12:30 น. - comment id 67285
เก่งจัง เขียนได้น่ารักมากค่ะ ^_*
25 มกราคม 2546 18:17 น. - comment id 67290
เห็นด้วยอย่างยิ่งกับทุกข้อความ
25 มกราคม 2546 23:12 น. - comment id 67293
แต่งได้ดีจังเลย
3 กุมภาพันธ์ 2546 21:58 น. - comment id 67329
ครัยแต่ง คงจามีแฟนสวยดี (พิลึก )