24 เมษายน 2551 09:06 น.
หมอกจาง
ฉันไม่ได้กลับมาเพื่อทวงถาม
ถึงนิยามดวงตาที่อ่อนไหว
ฉันไม่ได้ย้อนมาเพื่อย้อนไป
สู่วารวันที่ดอกไม้เคยเบ่งบาน
ฉันไม่ได้กลับมาเพื่อเปลี่ยนแปลง
ให้วันคืนร้างแล้งกลับมาหวาน
ฉันรับรู้ว่าเวลานั้นเนิ่นนาน
สิ่งที่ผ่านก็ย่อมผ่านไม่หวนคืน
แค่ห่วงใย
คิดถึงจนท่วมใจเมื่อยามตื่น
แช่มช้าแต่ชัดเกินขัดขืน
ฝันเห็นทุกคืนเมื่อหลับตา
ไม่หวังอะไร
อาจแค่ความอ่อนไหว-เหมือนเธอว่า
ไม่คิดเริ่มและไม่เคยคิดเอ่ยลา
แค่อยากมองเธอ ชัดชัด ช้าช้า
..แล้วจะไป
17 เมษายน 2551 08:28 น.
หมอกจาง
แปลกใจ
ทำไมหยากไย่ไม่เกาะดาวบนฟากฟ้า
ทำไมดวงจันทร์ไม่รู้จักเอ่ยคำลา
เพียงแค่เล็กลงช้าช้าแล้วกลับกลม
ผีเสื้อ
เคยไหมเคยเบื่อดอกไม้ขม
ความคิดถึงเบื่อบ้างไหมกับสายลม
ที่ใครต่อใครฝากไปห่มอยู่ร่ำไป
ฉันเองก็เหมือนเก่า
รักหรือเหงาบางครั้งยังสงสัย
เอาภาพเธอแปะติดไว้ในใจ
และปล่อยภาพใครต่อใครให้พร่าเลือน
แปลกใจ
มีบ้างไหมที่เธอจะคิดถึงเหมือน
หรือเป็นฉันที่ครุ่นคิดอย่างบิดเบือน
ทั้งที่ปีและเดือนก็ผ่านเลย