. ที่รัก จงประจักษ์เถิดว่า ชีวาฉัน ที่ได้รู้ ได้เห็น คือเช่นนั้น ไม่ใช่สิ่งที่ฉัน ให้มันเป็น คือแค่เศษมูตรคูถสกปรก ดูต่ำช้าลามก มีกลิ่นเหม็น ค่อยค่อยเริ่มเปื่อยเน่าทุกเช้าเย็น เคยบังคับขู่เข็ญ ไม่เห็นยอม ในกายฉัน จงตรองให้ถ่องแท้ มีความไม่แน่นอน ยากถนอม เกิดแต่ทุกข์ทับถมให้ตรมตรอม ไร้ตัวตนทนปลอม ว่ามีตน ดีไหม ..ไปด้วยกัน แต่วันนี้ ไปหาที่ ให้จิต ผลิตกุศล ให้หมดเวรหมดกรรม อย่าจำทน หลีกให้พ้นทางอบาย ดีไหม....ที่รัก