4 พฤศจิกายน 2551 08:59 น.
บพิตร
เจ้าดอกไม้สีเหลืองช่างเรืองรอง
เด่นผยองสู้แดดฝนไม่หล่นร่วง
เหลืองอร่ามในใจไทยทุกดวง
ยังหวงห่วงปวงประชาทุกคราคืน
เจ้าดอกไม้สีแดงแซงสอดสี
ลมฝนมีมิหวั่นไหวไม่แข็งขืน
ลู่ตามลมที่พาดพัดจึงหยัดยืน
ยังสดชื่นประดับไทยให้งดงาม
เจ้าดอกไม้สีขาวพราวทั่วถิ่น
เต็มผืนดินสวยสง่าน่าเกรงขาม
กรุ่นกลิ่นหอมทุกวันวารผ่านโมงยาม
มิครั่นคร้ามร้อนหนาวยังพราวพราย
เก็บดอกไม้แดงเหลืองขาวที่พราวพรั่ง
ดุจพลังสามัคคีที่หลากหลาย
ปักแจกันใบสวยด้วยลวดลาย
บอกความหายความแตกต่างช่างงามจริง
เจ้าดอกไม้หลากสีที่ปลายฝัน
หลอมรวมกันเป็นน้ำหนึ่งซึ้งใจยิ่ง
ร่วมสร้างสรรค์เป็นหมู่เหล่าเข้าพึ่งพิง
ทำทุกสิ่งเพื่อชาติไทยให้รุ่งเรือง
เจ้าดอกไม้สีใดในสยาม
คือเขตคามนามระบือคนลือเลื่อง
ต่างความคิดหลอมรวมใจหมายประเทือง
ไทยฟูเฟื่องสมดังถิ่นแผ่นดินทอง.