26 มีนาคม 2545 16:33 น.
ตฤณ
สิ้นเยื่อใยกันตอนนี้จะดีกว่า
เพราะใจเธอไม่เห็นค่าใจของฉัน
หลายปีนะกับความรักความผูกพัน
ฉันจะเก็บไว้ในฝันตลอดไป
ไปนะถ้าใจเธอเรียกร้อง
ไปเติมฝันกับคนของความหมาย
ไม่อยากเห็นไม่อยากมองเธอสองใจ
รักไร้ค่าต้องลาไปไกลเสียที
ถ้ารักเขาก็ไปไกลจากฉัน
อย่าทำร้ายหัวใจกันอย่างตอนนี้
มีเธออยู่ก็เหมือนว่าฉันไม่มี
ไปเถอะ ไปตามที่ใจต้องการ
26 มีนาคม 2545 10:48 น.
ตฤณ
หากไม่ได้อยู่ในใจ
ขออยู่ใกล้ ๆ ก้อพอ
หากไม่ผูกพันอย่างที่ขอ
ก็อย่าว่า... ถ้าจะรอความห่วงใย
ถ้าเธอไม่ว่างมาหา
ก็อย่าว่า... ถ้าจะส่งใจไปให้
ถ้าบอกรักอย่าถามนะว่าทำไม...
แค่เก็บความรู้สึกนี้ไว้ก็พอ
ไม่ต้องการให้เธอรักคนอื่น
ตัวฉันคงฝืนทำตามที่ใจขอ
ถ้าบอกว่าไม่พร้อม และให้รอ
ก็อย่าว่า... ถ้าใจจะจดจ่อกับการรอเธอ
26 มีนาคม 2545 10:19 น.
ตฤณ
ที่รัก อยากเรียกเธออย่างนี้
เพื่อแทนความรู้สึกดี ๆ ที่มีอยู่เต็มหัวใจ
ที่รัก อยากเรียกเพราะ ๆ หวาน ๆ เพื่อบอกรักเธอนาน ๆ ได้มั้ย
ให้ความอาทรห่วงใยที่ไม่เคยให้ใครให้แต่เธอ
25 มีนาคม 2545 14:38 น.
ตฤณ
ความรักช่างดูแปลกแตกต่างกับความเกลียดอย่างเห็นได้ง่าย
แต่ใจฉันไม่รู้เป็นเช่นไรถึงแยกความรักกับความเกลียด
ไม่ได้สักที
คราวเธอห่วงใยก็ถือเป็นความรัก
คราวเธอไม่รักก็ถือเป็นความเกลียดซะนี่
แล้วฉันจะแยกสองอารมณ์นี้ได้อย่างไรดี เพราะความรักกับความเกลียดที่ฉันมีเกิดขึ้นกับคนๆเดียวกัน
22 มีนาคม 2545 15:36 น.
ตฤณ
นอกใจกันอยู่ใช่มะ
เลิกซะนะถ้าเธอสงสารฉัน
ถ้าจะทิ้งเรื่องราวความผูกพัน
ไปเริ่มต้นความฝันครั้งใหม่กับใคร
ทำเหมือนว่าตัวฉันรู้ดีทุกอย่าง
ทั้งที่ใจปวดร้าวเกินทนไหว
ต้องการแค่ความรักความเห็นใจ
ไม่ต้องการให้เธอไป ได้ไหมเธอ