เพียงเฝ้าแลแก้จุดด้อยอันน้อยค่า ดุจดาราเดือนดับอับสีแสง ส่งผลให้ใจห่อเหี่ยวหมดเรี่ยวแรง นึกหน่ายแหนงชีวิตลิขิตมา จากสิ่งดีจงทวีถึงที่สุด อย่ายั้งหยุดจุดเด่นเป็นมหา มิเนานานกาญจน์ทองไหลกองมา เกียรติยศลาภามาสู่เรา ด้วยมนุษย์มิหยุดอยู่กับที่ ดุจวารีไหลผ่านโขดหินเขา กาลผ่านเลยล่วงแล้วนมนานเนา ชีวิตเราก็เป็นเช่นนี้กัน เฟ้นสิ่งดีหนีทิ้งซึ่งสิ่งด้อย อย่าเหงาหงอยคอยสร้างสิ่งที่ฝัน จากดีสู่ดีเด่นเน้นจำนรรจ์ จักฝ่าฟันอุปสรรคสู่ผู้นำ