ธารโสกเชือกเชือกมัดกระหวัดมั่น ราวเชือกพันพาโศกวิโยคหมอง พี่ห่างเจ้าเศร้าจิตเฝ้าคิดปอง โศกซึมพ้องโสกธารสะท้านทรวง โสกเชือกกั้นปันแคว้นแดนสาเกตุ นคเรศกรุงไกรอันใหญ่หลวง นับสิบเอ็ดประตูตั้งถ้วนทั้งปวง เวลาล่วงเรียกร้อยเอ็ดผิดเท็จจริง ถึงสิบเอ็ดร้อยเอ็ดพันเอ็ดอ้าง สาวสะอางอาจยั่วกลั้วสุงสิง พี่ไม่พรั่นหวั่นใจจนไหวติง เพราะมีมิ่งเมียขวัญสำคัญครอง จะมั่นคงจงรักจะหนักจะแน่น ไม่คลอนแคลนคิดเพ้อเสนอสนอง แสนนารีจะลี้เลี่ยงมิเมียงมิมอง จะรักน้องแน่นหนักมิพักมิเพลา ฯ