เสียงสวนคุยกันในคืนฝันวันดายเดียว! คืนนี้...ฉันได้ยินเสียงสวนคุยกัน.. สวนขวัญริมรั้วบ้านถึงชานระเบียงบน ที่มีไว้นอนนับดาว และปล่อยให้การะเวกเลื้อยพัน ทายทักให้ฝันสล้าง ริมอ่างอาบน้ำ.. ที่เป็นกระจกบานกว้างและยามเปลือยร่างจำต้องดับไฟ หากให้อารมณ์ ลุ่มลึกด้วยแสงจันทราริบหรี่.. มาพิรี้พิไรอ้อนออด ทอดไล้โลมเรือนร่างให้วาบหวามใจ ไปกับฟองสบู่และเมฆนวลพราวราวระยับจับใจ...ละมุนฝัน.. เอื้อมมือเด็ดการะเวก..เบาแสนเบา กลัวพ้อลาเกลื่อนเสียก่อน มาหอมหอมดอมดอมดมดม แล้วลอยคว้างกลางน้ำปริ่มใจไปกับริมบัวงาม.. ที่บานเย้ยหล้าท้าจันทร์ในยามนี้..นวลใย..ผ่องผุด.. หลับตา..นิ่งนาน ฝันหวานหวานลอยละล่องไปกับฟองสบู่.. ท่องไปตามใจฝัน คะนึงหา ในม่านตา ในเวิ้งฝันกับมวลหมู่ดาวนับพัน กับจันทร์ดายเดียวแขวนเศร้า ราวโหยหาใครบางคนพอกัน..ทั้งจันทร์ทั้งใจ.. กุหลาบงาม..คลี่กลีบหวานบานสะพรั่ง แข่งกันรับหยาดละอองฝนพร่าง พ้อหาคนรู้ใจไปฝากฝันฝากกำนัลใครสักคนได้แล้วนะ อย่าปล่อยให้แห้งเหี่ยวโรยราคาต้น.. หมดหวาน..หมดใจ..อย่างนี้เลยนะ นะ พุดสามสี..มีพี่ชื่อระทม พากันอวลระทมละเมียดใจ แต่ไม่ละไมฝันเอาเสียเลย..ในอณู.. กล้วยกองาม..สูงใหญ่ใบยาวยักษ์ทายทักถึงชายคาบ้าน.. ไม่น่าเชื่อเลย รับลมพราวแกว่งไกวจนใบแตกลายริ้ว... บางเวลาที่ฉันอยากลองท้าทายความจริง.. เวลาที่ร้อนนักอยากพักร้อน..... ฉันจะลองโอบลำต้นสูงใหญ่ ที่หวังเย็นดับร้อนผ่อนคลาย.. ใจรานร้าวบางทีเผลอนึกถึงใครบางคน.. ที่คุยกันถึงเรื่องกล้วยกล้วยด้วยเข้าใจวิถีงาม ง่ายยังประโยชน์ให้ทุกชายคาชนบทถึงเมืองลวง..หลวง.. เข็มกอขาว..แตกตุ่มจากเข้มเขียวแทงช่อชูชัน จากกระเปาะทีละนิดละน้อย อ้อยสร้อย ออกดอกบานขาวนวลพราวตา พร่างใจ... แต้มแตะด้วยเกสรเหลืองละออ .ถึงชายคา.. หอมเย้ยบาน..หวานถึงใจ... พุดซ้อน ซ่อนรัก ซ่อนดอก ออกแต่ใบเขียวอ่อนใสใส .. บางคืนวันทำเอาตาฉันลุกโพลง ด้วยยินดี ที่นานทีจะอวดดอกขาวซ้อน ซ่อนกลีบกลับระยับงามในดวงใจให้หอมไกล.. ให้ถวิลถึงคนปลูกเสี่ยงทาย ที่จำพรากจากลาห่างกันไกลคนละซีกโลก... เฟื่องฟ้า..บานจัดจ้าจนฟ้าเฟื่องสวยใสยามกลางวัน.. หลากสีสลับท้าฟ้างามเฉิดฉันท์เฉิดโฉม เสียจนน่าตะลึง.. โมกกำลังพิไรร่ำ อวดดอกกระจิ๊ดกระจายนวลพราวไปทั้งต้น ทุกปุ่มปมจนแทบไม่เห็นก้านกอกิ่งใบ.. หางนกยูง..แพนใบระยิบระยับ กระจายไกลร่วงพราวพื้น.. ทุกดวงดอกแดงสดหวานริมปลายช่อเป็นกระเปาะ พร้อมดีดผึงเผยอแย้มงาม..ให้ชื่นชม..สมที่รอ................... ทุกดวงดอกไม้ไหวหวาน กำลังคุยกันด้วยห่วงใย.. ในตัวเจ้าของบ้านยามนี้ที่นอนนิ่งดูดาวพราวฟ้า กับน้ำตารื้นชื่นตา จนน่าสะเทือน... .การะเวกวอนกล้วยให้พัดไกวบอกสายลมเย็น จากที่แสนไกล มาดับร้อนใจให้คืนกลับมาอย่าช้านาน.. ในราตรี..ทุกพันธุไม้เพื่อนใจคุยกันด้วยใจหวั่นวิตก ในรานร้าวของเจ้าของ..ที่กำลังตรอมตรม กับความคิดถึงที่ซ่อนซุกสุขซ้อน.. ทุกโมงยามในหัวใจยามนี้.. ที่เงียบงามดายเดียว..สิ้นหวังอย่างเหลือเกิน..
8 กรกฎาคม 2546 12:20 น. - comment id 152707
ตำแหน่งคนสวนว่างรึยังครับ จะไปดูแล
8 กรกฎาคม 2546 12:24 น. - comment id 152709
อยากมีบริเวณบ้านอย่างนี้จังเลยนะค่ะ เต็มไปด้วยธรรมชาติ ซึ่งมีดอกไม้นานาพันธ์ ชอบค่ะชอบบรรยายกาศแบบนี้มากเลย
8 กรกฎาคม 2546 12:28 น. - comment id 152711
สุขใจในสวน คิดควรญ รักหวนหลัง ดอกพิกุล หล่นครั้ง เคลิ้มใจภวัง พุดพัดชา จันทรา บูชาหวัง สุดเสียงสังข์ กล่อมใส ให้ยิ้มเอย อิอิ ยิ้มยังนิ
8 กรกฎาคม 2546 14:21 น. - comment id 152731
สวนสวยคุยพราวพร่างดาวบนฟ้า น่าอภิรมย์และยินดีออกครับ แต่เหตุไฉนเจ้าของนอนตรมเศร้า ราวกับว่า ปิดหูปิดตา ไม่เปิดรับงามเงียบง่ายของธรรมชาติ....
8 กรกฎาคม 2546 17:59 น. - comment id 152801
เหมือนอยู่ในสวนด้วยกันเลยเมื่ออ่าน... ......................................................... :)