ใจพเนจร
มันเริ่มจากสิ่งๆเดียว
ซึ่งฉันก็ไม่รู้ว่าทำไม
มันไม่สำคัญว่ายากแค่ไหน
ที่พยายามเก็บมันไว้ในใจ
ฉันไม่ตั้งใจให้เป็นแบบนี้
ที่จะอธิบายในเวลาที่สมควร
เท่าที่ฉันรู้ [ เท่าที่ฉันรู้ ]
เวลาเป็นสิ่งมีค่า
เฝ้าดูมันโบยบินไปเหมือนลูกตุ้มที่แกว่งไกว
คอยดูมันนับถอยหลังไปจนถึงวันสุดท้าย
นาฬิกาเดินไปชีวิตก็ใกล้จบสิ้น
มันช่างลวงตา [ มันช่างลวงตา ]
ไม่ได้ระวังวันข้างหน้า
ปล่อยให้เวลาผ่านไป
ลองหยุดและไม่รับรู้เรื่องใด
เสียเวลาทั้งหมดไป เพียงเพื่อดูเธอลาจาก
ฉันเก็บทุกอย่างไว้ข้างใน แม้จะเหนื่อยเพียงใด
ทุกสิ่งแตกสลาย
สุดท้าย มันจะมีความหมายอะไรกับฉัน
เป็นเพียงแค่ความทรงจำตอนที่ฉันเหนื่อยเหลือเ
1216
3
0
หน้าส่วนตัว
