แก้วประเสริฐ
ดินแดนราบสูง
..๏ใกล้แล้วหนอรอวันนั้นแจ่มจ้า
ที่จะพาร่างชรามาเริงร่า
กับนางฟ้าเทพบุตรสุดคุ้นเคย
เจ็ดกรกฎามาถึงซึ่งตื่นเต้น
แม่เนื้อเย็นเด่นสกาวเจ้าข้าเอ๋ย
เสียงจ๊อกแจ๊กจอแจแผ่ซ่านเปรย
ล้วนเฉลยถึงงานอันสร้างบุญ
สองทุ่มตรงคงเลื่อนเคลื่อนจากที่
อนุสาวรีย์มีชัยให้เกื้อหนุน
พหลโยธินถิ่นนายกส่งค้ำจุน
พระพิรุณคงไม่ทำให้ช้ำใจ
ถึงย่าโมหยุดพักสักการะท่าน
ย้อนถึงวันหญิงไทยใบหน้าใส
ปราบอนุวงศ์หลงเสน่ห์แม่ยาใจ
สิ้นวอดวายในทัพกลับวังเวียง
ผ่านประตูอีสานพลันหลับใหล
รถตู้ใส่เกียร์สูงพุ่งสุดเสียง
เลาะเลี้ยวลดคดเคี้ยวตามแนวเอียง
เพ
หน้าส่วนตัว
934
14
0
