เธอคนนั้น...
วันนี้ฟ้าแลหมองครองความเศร้าสายตาเหงาแห่งเธอช่างเหม่อหม่นปณิธานรางเลือนเหมือนจำนนเดินสับสนบนทางอันร้างไกลความกระตือรือร้นป่นเป็นผงประหนึ่งหงส์สิ้นศักดิ์ถูกผลักไสสิ้นลำพองผยองต้องจนใจแปรเปลี่ยนไปเป็นกาไม่น่าชมเมื่อเกมนี้ที่เธอสร้างอย่างแยบยลย้อนส่งผลคืนมาพาขื่นขมหมายมีชัยกลับพ่ายกลายตรอมตรมสุดระทมซมซานร้าวรานทรวงนี่หาใช่ตัวเธอผู้เลอเลิศ!สุดประเสริฐแห่งสามภพสยบสรวงกี่พันปีบำเพ็ญงามเด่นดวงแม้แต่ปวงเทวัญยังหวั่นเกรงลุกขึ้นสิ! ที่รักอย่าชักช้าเหตุใดมาถอดใจใครข่มเหง?ยังมีฉันห่วงใยอย่าได้เกรงจะขับเพลงกล่อมเธอเสมอไปบัลลังก์ทองของเธอยังรอรั้งควรหรือนั่งบนโลกวิโยคไหวหาเหมาะสมด้วยเธอเลิศเลอวิไลทั้งยิ่งให