คนลานเทวา
ปรารถนาเพียงใจจะไหวชื่น
ผ่านล่วงคืนบันเทิงเริงสนาน
เล่นสนุกซุกซ่อนตะกอนกาล
ประดับทิพย์จักรวาลฝันมายา
ไปเถอะไปอิ่มเอมเปรมชีวิต
ไปสถิตฝันลวงความห่วงหา
วาดทุกสิ่งทุกอย่างพรางดวงตา
แล้วโอบกอดกาลเวลาอันผ่านเลย
ฟังเถอะฟังคนเขลาผู้เล่าขาน
อยู่ท่ามรัตติกาลเอื้อนเอ่ย
โสมมสุขปลุกซ่านใดปานเปรย
ความคุ้นชินถวิลเชยชื่นสันดาน
เริงรอยยิ้มพริ้มพรายกระสายกระสัน
คีตกามรำพันพร่ำพลิ้วผ่าน
มอบหัวใจกำซาบไปกราบกราน
มนต์สามานย์อันร้อยร่ายจากสายลม
ซึ้งปานซึ้งตรึงซ่านผันผ่านซึ้ง
โลมรำพึงปลอบปลุกรอยสุขสม
ก็สิ้นห่วงรำพันอันตรอมตรม
ดิ่งใจจมสเน่หาม
1376
2
0
หน้าส่วนตัว
