แก้วประเสริฐ
สิ้นรักหักใจ
อาดูรเทวษหมดแล้ว เรืองรอง มากเอย
สิ่งซึ่งเคยใฝ่ปอง ผ่านแล้ว
แนวโน้มสุดจะตรอง สิ้นก่อ ทางแฮ
โอ้อกหมดเพริศแพร้ว หลั่งสิ้นจินต์สลาย.ฯ
อาดูรเทวษหมดแล้วเรืองรองเอย
หวามหลั่งเคยเลี้ยงหล่อพอสดใส
ก่อกำเนิดทาบทอวาบอาบใย
ส่วนภายในชอกช้ำระกำทรวง
ร้อยลิขิตคำถ้อยร้อยย้ำพราก
ดุจแหลมปรากแทงทิ่มสุดลิ่มห้วง
ไหมใยฟ้าแซะใจเปรียบใยยวง
ร้อยเป็นบ่วงกัดกร่อนจนร้อนรุม
สิ่งเคยซึ้งใฝ่ปองต้องผ่านแล้ว
สร้างใยแก้วด่างดวงล้วงสุขุม
เกะกะก่อเป็นด่างเหมือนรางดุม
จิตใจกลุ้มยากกล่าวจะเล่าขาน
แนวโน้มสุดจะครองต้องหมองศรี
แสงดวงมณีอับแสงยากแฝงผ่าน
รัศมีเ