หวิว หวิว พริ้วอ่อนไหว แทบขาดใจก่นให้โหย
โปรยปราย สายลมโชย กลับอิดโรย ล้าแรงลง
เพ่งพิศเดือนดารา ประกายจ้าเจิดดำรง
น้ำค้าง เริ่มตกลง หล่นระลง ยอดหญ้าคา
เกศา ที่ดำขลับ วาวมันวับจับหัวใจ
ลืมแล้วหรืออย่างไร เคยให้ใครเคลียเคล้าคลึง
หริ่งหรีดเรไรร้อง ดั่งเตือนน้องให้นึกถึง
สัมผัสยังตราตรึง สุดซ่านซึ้ง ใจเจียนตาย
วาย วายดั่งสูญชีพ ดวงประทีปมอดไหม้หาย
โศกเจ้า บ่ รู้คลาย