นั่งเหม่อมอง ลอดช่อง ของหน้าต่าง ใจอ้างว้าง ลอยไป ยังปลายฟ้า ที่ปลายทาง สุดท้าย สุดสายตา คิดถึงเธอ ทุกเวลา ที่ห่างไกล ความรักเรา เริ่มตอนไหน ไม่เคยรู้ หวังจะปู ชมพูพราว คราวสุขสันต์ หรือเวลา ที่เรานี้ คิดถึงกัน เหมือนดั่งฝัน กลั่นจากใจ ในวันวาน แค่ไม่รู้ ว่าจะเดิน ดำเนินผิด ไม่เคยคิด จึงปล่อยใจ ให้เลยผ่าน สร้างความรัก ต่อราก จากวันวาน ชั่วกัปกาล ไม่สักนิด คิดถึงกัน ไม่รู้จะ ทรมาน อีกนานไหม บทละคร ของหัวใจ ในตอนนั้น อวสาน ตอนที่เรา กุมมือกัน ที่เฝ้าฝัน เหมือนตอนจบ ในนิยาย
15 สิงหาคม 2548 16:29 น. - comment id 504009
ทุกคนก็หวังค่ะ .. อยากให้ความรักเป็นเหมือนในนิยายที่จบแบบสมหวัง อย่าว่าใครเลยค่ะ ( ก้มลงมองดูตัวเอง ) แห่ะ แห่ะ คน ๆ นี้ก็เป็น แต่ว่าความจริงก็คือความจริงง ตอนจบเป็นไง ใจก็ต้องยอมรับความจริงค่ะ
15 สิงหาคม 2548 20:15 น. - comment id 504052
อันความรักเปรียบอย่างในนิยายจะได้รึ ความรักซื่อซื่อจริงใจมีหาได้ที่ไหน ความรักที่ปลิ้นปล้อนหลอกลวงใครใคร หาได้ง่ายจากโลกแห่งความจริง
16 สิงหาคม 2548 13:39 น. - comment id 504269
ความรัก เหมือนนิยาย จริง ๆ นะครับ ไม่เข้าใจเลยจริง ๆ
16 กันยายน 2548 08:10 น. - comment id 515751
สวัสดีครับคุณทะเลใจ ผมคิดว่าความรักอย่างนิยายก็ดีเหมือนกันน่ะครับ
16 กันยายน 2548 08:14 น. - comment id 515753
ในบางครั้ง ความรัก ใรนิยาย อาจหาง่ายหลายหลาก มากสถาน จะหารัก โลดเล่น เช่นกัปกาล อาจต้องนาน เกินไป ใจอดทน สวัสดีครับคุณไรไก่ ขอบคุณที่แวะมาอ่านครับ
16 กันยายน 2548 08:15 น. - comment id 515755
สัวสดีครับคุณพิกุลทอง ขอบคุณที่แวะมาอ่านครับ
30 ตุลาคม 2550 18:32 น. - comment id 779879
ความรักคือสิ่งที่เราสร้างและกำหนดเองได้ เลือกได้ว่าจะเดินไปทางไหน และไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้นกับความรัก เราก็ต้องยอมรับมัน "บนทางสายเปรี่ยว" ที่ปรึกษาทางใจ นุษรา 085-8512374