โลกใบเล็กๆๆ ใบนี้.มีหลากหลายชีวิตที่ดิ้นรน เลือก หา ไขว่คว้า สิ่งที่ดีดีของชีวิต ต่าง มุ่งมั่น ในสิ่งที่ตนเลือก ธรรมชาติของคนเรา ไม่แตกต่างกันเท่าไหรนัก มองปลายสน กิ่งไผ่ที่ลู่ลม อ่อนไหว ตามแรงลม เป่า คงเหมือนกับความอ่อนหวาน ของความรัก ที่ จรรโลง ชีวิต คนแต่ละคน ย่อมถูกสอนใจด้วยใจของแต่ละคน แต่จะสอนให้อยู่ร่วมกับคนอื่น อย่างไร สร้างความรัก สมัครสมานอย่างไร ให้ก่อเกิด ความแช่มชื่น และอยู่ในโลกแห่งนี้ ได้อย่างมีความสุขได้นั้น เราจำเป็นที่จะต้องเรียนรู้ และรู้จัก ตัวเอง รู้จักที่จะมองผู้อื่น พัฒนาตัวเอง และเรียนรู้ที่จะมีชีวิตอยู่เยี่ยง ต้นหลิวและไผ่ที่ลู่ลม
21 พฤศจิกายน 2547 11:24 น. - comment id 374364
ดีค่ะ มาอ่านงานนี้ เป็นปรัชญาที่ดี มีความสุขสงบใจดีค่ะ
21 พฤศจิกายน 2547 12:10 น. - comment id 374379
^_^ มีข้อคิดมากมายในงานนี้ค่ะ อิอิ
21 พฤศจิกายน 2547 21:57 น. - comment id 374599
ความหมายดีค่ะ
22 พฤศจิกายน 2547 07:11 น. - comment id 374772
เปรียบเทียบได้นุ่มนวล
22 พฤศจิกายน 2547 09:28 น. - comment id 374841
ตอบคุณผลิใบฯ.....เปรียบและเทีบยจากความรู้สึกค่ะ ขอบคุณค่ที่เยี่ยมกันแต่เช้า ขอบคุณคนเมืองลิงที่แว๊บมาเอาใจ คิคิ สำหรับพี่ทิกิ.....ไม่รู้ว่าจะบอกว่าไง....คิคิ คุณปู้หญิงไร้เงาจ๋าขอบคุณมากมายที่ มาให้กำลังใจ เสมอมา....มีกำลังใจเขียน แม้ไม่ได้ดีเด่อะไร ขอบคุณค่ะ
22 พฤศจิกายน 2547 22:29 น. - comment id 375495
การดิ้นรนไขว่คว้า หาสิ่งที่ดีในชีวิต บางครั้งก็ดูเหมือนเป็นความเห็นแก่ตัว ก็เป็นธรรมดาของปุถุชน.. แม้เราเองก็ยังเลวอยู่ เพียงพยายาม ขังความเลวนั้นให้อยู่แต่ในใจ..ฝืนไม่ให้ มันไหลออกมาทางกิริยาแลวาจา.. มีความหมาย แฝงด้วยปรัชญา ..ตามมาอ่าน และ ให้กำลังใจ
23 พฤศจิกายน 2547 08:00 น. - comment id 375700
มีความหมาย แฝงด้วยปรัชญา ..ตามมาอ่าน และ ให้กำลังใจ จาก : เออออ *-*-*-**----- คิคิ.....ตอบคุณ เออ-ออ ที่ขอ ห่อหมก ด้วยค่ะ ที่ ตามมา และมาเป็นกำลังใจนะคะ ขอบคุณค่ะ :)