ม.ปณิธาน
วันคืนเวียนผ่านพ้น....................เพลาสมัย
ฤดูเปลี่ยนเวียนหมุนไป...............เปล่าร้าง
แต่จิตที่รักใน............................นางแน่ ฤดีเดียว
ไม่เปลี่ยนเวียนวนบ้าง.................แบบฟ้าเพลาสมัย
วันคืน...เวียนผันผ่าน
ฤดูกาล...ยังเปลี่ยนไป
แต่จิตที่รักใน
นางหนึ่งนั้นไม่ผันแปร
ยามเช้า...เฝ้าฟูมฟัก
บำรุงรักพิทักษ์แม่
ตื่นตาตั้งหน้าแล
มองเพียงแต่แก้วกานดา
ยามสาย...ไม่คลายรัก
ไม่เคยพักใจเสน่หา
ไม่เคยเลยสักครา
คิดพรากจากร้างแรมไกล
ยามเที่ยง...ตรงคงที่
เหมือนพี่นี้เที่ยงตรงใจ
โอนอ่อนเอนเอียงไป
กับนางใดพี่ไม่เคย
ยามบ่าย...ตะวันคล้อย
ใจไม่คล้อยน้อยลงเลย
เต็มเปี่
1245
18
0
หน้าส่วนตัว
