เพียงเอ่ยปากเห็นสิ้นถึงลิ้นไก่ มาบ่อยไปก็หงุดหงิดสนิทเฝือ พูดทุกวันคิดถึงซึ้งเหลือเฟือ เหมือนเริ่มเบื่อทุกครั้งมานั่งรอ แกล้งรำคาญแสนงอนตอนเข้าใกล้ เอาใจใส่เรื่อยไปไม่ต้องขอ คอยติดตามเป็นเงาพะเน้าพะนอ ผิดที่ก่อรู้กาลไม่หาญซัก ทำหน้ามุ่ยทุกยามคอยตามตื้อ คบยืดยื้อมั่นคงดังลงหลัก ใจของหญิงทราบดีว่าพี่ภักดิ์ แต่คำรักซ้ำซากอยากแต่งเลย. ..